शुचौ स्थाने समासीनः, भोजनानन्तरं द्विवारं मुखं प्रक्षालयेत्। ततोऽन्तरं ओष्ठौ च मुखमन्तरं स्पृष्ट्वा, वस्त्रं नूतनं परिधाय, अध्ययनस्य आरम्भे, कासे, श्वासे वा, वा वमनानन्तरं, सदा मुखप्रक्षालनं कर्तव्यम्। सायं प्रातश्च, पूर्वं प्रक्षालितेऽपि, पुनः प्रक्षालयेत्। अश्रूणि स्रवितानि, रक्तं वा स्रवितं चेत्, तदनन्तरं मुखं प्रक्षालयेत्। निद्रानन्तरं, एकवारं वा पुनःपुनः, अन्येषु च अवसरेषु, प्रक्षालनं कर्तव्यम्। स्त्रीस्पर्शे, आत्मनः स्पर्शे, अधोवस्त्रधारणे, स्वकेशस्पर्शे, अपवित्रवस्त्रधारणे च, शौचकाम्यया सदा पूर्वा वा उत्तरदिशं मुखं कृत्वा, उपविष्टः प्रक्षालयेत्। पादप्रक्षालनं विना, प्रक्षालितेऽपि, अशुचिः एव भवति। वर्षाजलेन, स्थितः, उद्धृतजलेन वा, न किञ्चन प्रक्षालयेत्। पादत्राणे, आसने वा उपविष्टः, जानुनी बहिः कृत्वा, अन्यथा वा, न प्रक्षालयेत्। फेनिलेन वा अपवित्रेण जलकेन, परदृष्टेन वा, न प्रक्षालयेत्। अङ्गुलिस्वरं कृत्वा, विमूढचित्तः, न प्रक्षालयेत्। कम्पितहस्तः, यथोचितपरिधेः बहिः, न प्रक्षालयेत्। वैश्यैः, स्त्रीभिः, शूद्रैः वा स्पृष्टेन जलकेन, स्पर्शमात्रेणापि, न प्रक्षालयेत्। अङ्गुष्ठतर्जनीयोरन्तरस्थं जलं पितृभ्यः श्रेष्ठं स्मृतम्। अङ्गुल्यग्रस्थं जलं दिव्यम्, तदेव आर्षं इति कथ्यते। एतद्विज्ञाय, मोहं न प्राप्नोति; एष एव पुण्यः पवित्रदेशः। हे द्विजश्रेष्ठाः, शरीरेण, दैवेन, पितृकृत्येन वा, प्रक्षालयित्वा, अङ्गुष्ठमूलस्य स्पर्शेन मुखं स्पृशेत्। अङ्गुष्ठतर्जनीयोर्योगेन, नासिकयोः उभयतः स्पृशेत्। अथवा, अङ्गुष्ठेन शिरसि स्पृशेत्, अथवा उभयतः। एवं ब्रह्मा, विष्णुः, महेशः सन्निहिताः इति श्रुतम्। नेत्रयोः स्पर्शे, चन्द्रसूर्यौ तुष्टौ भवतः। कर्णयोः स्पर्शे, वायुः अग्निश्च संतुष्टौ। शिरःस्पर्शेन, सः पुरुषः एकचित्तः संतुष्टः भवति। जिह्वया दन्तान् वा दन्तलग्नवस्तूनि स्पृष्ट्वा, अशुचिः भवति। भूमौ स्थितानि द्रव्याणि भूमिसमानानि मन्येत; तानि अयुक्तचित्तः न उपयुञ्जीत। मनुः फलमूलइक्षुषु दोषं न पश्यति। तानि द्रव्याणि भूमौ स्थाप्य, आपः पिबेत्, तानि छुर्येत्। वस्त्रादिषु विकल्पः अस्ति; तानि स्पृष्ट्वा, अत्रैव आपः पिबेत्। मलमूत्रोत्सर्गानन्तरं, यद् हस्तेन ध्रियते, तद् अशुचि न भवति। दिवा मलमूत्रं विसृज्येत, रात्रौ तु दक्षिणाभिमुखः। तस्मिन् काले शिरः आच्छाद्य एव कृत्यं कुर्यात्। वह्नौ, श्मशाने, मूत्रपुरीषे, न शौचकर्म आचरितव्यम्। न तिष्ठन्, न निरावरणे, न पर्वताग्रे, शौचं कुर्यात्। न प्राणिषु, न विवरेषु, न गच्छन्, शौचं कुर्यात्। न क्षेत्रे, न पल्वले, न तीर्थे, न चतुर्मार्गे च शौचं कुर्यात्। एवं धर्मानुसारं, शौचविधानं यथोक्तं स्मर्तव्यम्।