तस्मात् स्वगुणसम्पन्नः पुरुषः मम व्रतस्य धारकत्वे अर्हः भवति। अनेके हि योगेन विशुद्धाः सन्तः मम स्थितिम् आप्नुवन्। अतः ज्ञानयोगेन मां परमेश्वरं पूजयेत्। बुद्धिसंयुक्तचित्तः शुद्धहृदयः सदा मां पूजयेत्। एवं स मया सह ऐक्यं प्राप्नोति; एष रहस्यः मया उक्तः। यः निरामिषः निरहंकारश्च मम भक्तः, स मे प्रियः। यस्य मनः बुद्धिश्च मयि समर्पिते, स भक्तः अपि मे प्रियः। यः हर्षक्रोधभयविक्षेपेभ्यः मुक्तः, स एव मे प्रियः। यः सर्वकर्माणि परित्यज्य भक्तिम् आश्रित्य तिष्ठति, स अपि मे प्रियः। मम भक्तः, अनिकेतः, स्थिरमतिः, मां प्राप्नोति। मम अनुग्रहेण सः नित्यं परमं पदम् आप्नोति। आशाममत्ववर्जितः सदा मयि एव शरणं गच्छेत्। सः कर्मणि प्रवृत्तः अपि तेन न बध्यते। केवलं कायिकानि कर्माणि कृत्वा, तं पदम् न आप्नोति। मम प्रसादाय कर्माणि कुर्वन् संसारबन्धं नाशयति। मां परमेश्वरं विज्ञाय योगी मां प्राप्नोति। ये मां नित्यं कथयन्ति, ते मया सह ऐक्यं प्राप्नुवन्ति। अहं ज्ञानदीपेन सर्वं तमः नाशयामि। ये सदा मयि भक्ताः, तेषां योगक्षेमभारं वहामि। ये देवैः सह फलं प्राप्नुवन्ति, तत् अन्तवत्त्वेन ज्ञेयम्। ये मयि भक्त्या युक्ताः, तेन एव तेन मुक्ताः भवन्ति। यो मयि एव एकं शरणं गच्छति, सः परमं पदम् आप्नोति। परमेश्वरं लिंगरूपेण वैराग्येण यावत् प्राणान् पूजयेत्। तादृशेभ्यः अहं एकस्मिन्नेव जन्मनि परमेश्वर्यं ददामि। एष ज्ञानस्वरूपः, सर्वव्यापी, योगिनां हृदि प्रतिष्ठितः। यत्र यत्र महेशस्य लिङ्गं पूज्यते, तत्र तत्र। रत्नादिषु पदार्थेषु ईश्वरं संकल्प्य परमेश्वरस्य लिङ्गं पूजयेत्। अतः यत्र कुत्रापि नित्यं लिङ्गरूपेण परमेश्वरं पूजयेत्। अज्ञस्य लिङ्गं काष्ठादिषु; योगिनां तु हृदि एव। अभ्यासयुक्तः प्राणावधि ब्रह्मरूपं प्रणवम् जपेत्। एकाकी संयतात्मा चित्तः सः परमं पदम् आप्नोति। सः अपि भगवत्कृपया तत् परमं पदम् आप्नोति। सः तेन परमज्ञानं ददाति, येन बन्धनात् विमुच्यते। तत्रैव जन्मनि ज्ञानं प्राप्य शुभं पदम् आप्नोति। भगवत्कृपया सर्वे संसारं तरन्ति, द्विजश्रेष्ठ। अतः द्विजश्रेष्ठ, सदा धर्मे स्थित्वा मोक्षार्थं प्रवर्तेत। एषा विद्या केवलं धर्मिष्ठे, भक्ते, ब्रह्मचारिणि दीयेत। सः नारायणं निष्कलङ्कं निषण्णं प्राह। एषा शुभा विद्या शान्तचित्तशिष्येभ्यः त्वया दीयेत। सर्वेषां भक्तानां द्विजातीनां हिताय, द्विजोत्तम।