स previously described, साधकः हृदयकमले परमं चिन्तयित्वा, तस्य च मध्यभागे पञ्चविंशं पुरुषं दीपशिखासदृशं चिन्तयेत्। सः ओंकारेण प्रकाशितं नित्यं शिवं अक्षयं तत्त्वं चिन्तयेत्। तस्मिन्नेव तत्त्वे, परमं तत्त्वं स्वस्वरूपस्य शुद्धं आधारं मनसि स्थापयेत्। सर्वाणि तत्त्वानि विशुद्धीकृत्य, punarapi ओंकारेण वा अन्यथा तानि शुद्धीकुर्यात्। ततः ज्ञानवारिणा स्वदेहम् आप्लावयेत्। एवं स्वात्मनि परमं तेजः स्वरूपेण स्थितं भगवन्तं चिन्तयेत्। एष एव सर्ववेदान्तसारः, यं शास्त्रं सर्वाश्रमातीतं प्राह। एषोऽयं द्विजातीनां वेदविद्याश्रयाणां शिक्षितः। तत्र सन्तोषः, सत्यता, श्रद्धा च विशेषतः व्रतानां अङ्गानि। अतः स्वगुणसम्पन्नः मम व्रतधारणाय योग्यः स्यात्। एतेन योगेन बहवः शुद्धाः सन्तः मम पदं प्राप्तवन्तः। तस्मात् ज्ञानयोगेन मां परमेश्वरं यजन्तु। समाहितबुद्धिः शुद्धहृदयः सदा मां यजेत्। सः मयि ऐक्यं प्राप्नोति; एष मया घोषितः परम रहस्यम्। यो मम भक्तः निरहङ्कारः निरममः च स मे प्रियः। यस्य मनः बुद्धिश्च मयि समर्पिते, स मम भक्तः मे प्रियः। यो हर्षक्रोधभयचापलरहितः स एव मे प्रियः। सर्वारम्भपरित्यागी भक्तिमान् मे प्रियः। मम भक्तः निराश्रयः स्थिरमतिर्मां प्राप्नोति। मदीयया कृपया सः नित्यं परमं पदं प्राप्नोति। आशारहितः निरममः सन् केवलं मयि शरणं गच्छेत्। कर्मणि प्रवृत्तोऽपि स कर्मणा न बध्यते। केवलं कायिकं कर्म कुर्वन् तं पदं न प्राप्नोति। मदीयकृपार्थं कर्म कुर्वन् संसारबन्धनं नाशयेत्। मां परमेश्वरं ज्ञात्वा योगी मां प्राप्नोति। ये मां नित्यं कथयन्ति, ते मयि ऐक्यं प्राप्नुवन्ति। अहं ज्ञानदीपेन सर्वतमः अपोहामि। ये नित्ययुक्ताः तेषां योगक्षेमभारं वहामि। येन फलेन सह देवैः तदन्तवत्त्वं ज्ञेयम्। मयि भक्तियुक्ताः अपि तेनैव स्थित्या मुच्यन्ते। यो मयि शरणं गच्छति, स परमं पदं प्राप्नोति। यावत् प्राणधारणं, विरक्तः पुरुषः लिङ्गे परमेश्वरं यजेत्। तस्मै अहं एकस्मिन्नेव जन्मनि परमेश्वरत्वं ददामि। एष ज्ञानरूपः, सर्वव्यापी, योगिनां हृदि प्रतिष्ठितः। यत्र यत्र महेशस्य लिङ्गं पूज्यते, तत्र तत्र। मण्यादौ वस्तुनि ईश्वरं सञ्ज्ञाय, परमेश्वरस्य लिङ्गं यजेत्। तस्मात् यत्र कुत्रापि नित्यं लिङ्गे परमेश्वरं यजेत्। अज्ञस्य काष्ठादिषु लिङ्गम्, योगिनः हृदि लिङ्गम्। अभ्यासयुक्तः प्राणपर्यन्तं ब्रह्मरूपं प्रणवं जपेत्।