कूर्मपुराणम्

स एव भगवान् ब्रह्मा परमसुखास्वादकः अस्ति। तस्य एव अनन्यजनानां शाश्वतं शान्तिं विद्यते, अन्येषां न। भगवान् सर्वत्र व्याप्य अस्ति; तस्मात् तस्यातिरिक्तं किमपि न स्पृह्यते। एतद् विशेषेण गुप्तं धारयितव्यं, यतो योगिनामपि गमनीयं कठिनमेव। परमवस्तु स्वयम् प्रकाशमानं परं व्योम्नि प्रतिष्ठितम्। तत् निर्गुणं शुद्धचैतन्यं, तद् धीराः पश्यन्ति। ते तद् ब्रह्म परमं दर्शनचिह्नम् इति शास्त्रं वदति। तस्य ज्ञानं नास्ति, स हि सर्वज्ञः। अन्यद् सर्वम् अज्ञानमेव, जगत् मायामयं हि। धीराः तद् एव आत्मानं इति घोषयन्ति। एकं अक्षरं तत्त्वं अवगम्य, तेषां परमं पदं प्राप्तम्। भक्त्या तेषां साक्षात् दर्शनं मम स्यात्; ते मम तत्त्वभूताः विज्ञेयाः। तद् अवस्था शाश्वतसुखरूपा, अद्वैतस्वरूपा, सत्यमय्या च। स्वात्मनि स्थिताः, शान्ताः, परमगुह्ये परमात्मनि स्थिताः। धीराः निर्वाणं ब्रह्मैक्यं कैवल्यं च एकं इति जानन्ति। स एव भगवान् महादेवः; तम् ज्ञात्वा मोक्षः लभ्यते। यत् नित्यप्रकाशमानं, अचलम्, तद् साक्षात् प्रकटते। तं अचलं तत्त्वं, यः भगवान्, तं पश्यन्ति। वेदानां अर्थं निश्चित्य, तं ध्यायन्ति। स एव देवः शिवः प्रकाशते। योगं सततं यत्नेन आचरितव्यं। तेन आत्मा सूर्यसमानः प्रभामानः भगवान् इति दृश्यते। शान्तज्ञानं उदेति, तद् साक्षात् निर्वाणप्राप्तिदायकम्। योगज्ञाननिष्ठाय महादेवः अनुग्रहं करोति। मम योगं ये अत्र आचरन्ति, ते महादेवाः विज्ञेयाः। अन्यः अपि अस्ति, महायोगः, सर्वयोगेषु श्रेष्ठः। स योगः अभावयोगः इति कथ्यते, येन आत्मा दृश्यते। स महायोगः, मम एकत्वरूपः, परमेश्वरः। एतेषां योगानां ब्रह्मयोगस्य षोडशांशोऽपि न गम्यते। सर्वयोगेषु स योगः परमः इति मन्यते। प्रयत्नवन्तः योगिनः अपि मम एकत्वं न पश्यन्ति। हे मुनिश्रेष्ठ, समाधिः, नियमः, यमः, आसनम्— तस्य साधनानि अष्टधा ते वर्णितानि। यमाः संक्षेपेण उक्ताः, ते जनानां चित्तशुद्धिदायकाः। अहिंसा अग्र्यैः ऋषिभिः तद् उच्यते, यत् न दुःखदायकम्। यत् विधिपूर्वकं हिंसा, सा एव अहिंसा इति कथ्यते। सत्यम् द्विजैः आचरणसत्यं वचनसत्यं च इति निर्दिष्टम्। अस्तेयम् धर्मानुष्ठानं, चौर्यत्यागेन। ब्रह्मचर्यं सर्वत्र मैथुनत्यागरूपं निर्दिष्टम्। अपरिग्रहः इति तं सावधानीपूर्वकं आचरितव्यम्।