कूर्मपुराणम्

स्वर्गे तत्र अव्यक्तं, शाश्वतं, एकं च प्रकाशते। केवलं मम संयोगेन एव, अनादि-अन्तं शाश्वतं पदं प्राप्यते। तद् पदं न आद्यं न मध्यं, अज्ञानसंयुक्तं हि तिष्ठति। तद् अक्षरं परमं ज्योतिः विष्णोः परमं धाम अस्ति। तदेव सर्वं जगत्, तद् ज्ञात्वा मोक्षः लभ्यते। ब्रह्मानन्दं ज्ञात्वा, विद्वान् किञ्चन न भीति यानि। ब्रह्मरूपः सततं आनन्दमयः भवति। ब्रह्मरूपः आत्मनि एव रमते। तत्र गत्वा, पुनः न आगच्छति। तद् तेजस्वि, शुद्धं, आकाशवत् धाम अस्ति। सः भगवान् ब्रह्मा, परमसुखभोक्ता। तेषां एव शाश्वतं शान्तिः, अन्येषां न। भगवान् सर्वव्यापी, तस्यातिरिक्तं किञ्चन न इच्छ्यते। एतत् विशेषतः गुह्यं धार्यम्, योगिनाम् अपि दुर्लभम्। परं तत्त्वं, स्वप्रकाशं, परमाकाशे प्रतिष्ठितम्। तद् निरगुणं, शुद्धचैतन्यं, तद् पण्डिताः पश्यन्ति। ते तद् परमं ब्रह्म पश्यन्ति, यद् लक्षणं शास्त्रः वदति। तस्य ज्ञानं न अस्ति, सः सर्वज्ञः हि। अन्यद् सर्वम् अज्ञानम्, जगत् मायामयं हि। पण्डिताः वदन्ति, "तदेव मम आत्मा।" अक्षरं तत्त्वं ज्ञात्वा, तेषां परमं पदं प्राप्तम्। भक्त्या तं पश्यन्ति, तेषां मम स्वरूपत्वं ज्ञेयम्। तद् पदं शाश्वतसुखं, अद्वैतं, सत्यमयं। स्वात्मनि स्थिताः, शान्ताः, परमाव्यक्ते परमस्य। पण्डिताः निर्वाणं, ब्रह्मैक्यं, कैवल्यं एकं इति जानन्ति। सः भगवान् महादेवः, तं ज्ञात्वा मोक्षः लभ्यते। यः नित्यं प्रकाशते, स्थिरः, सः साक्षात् दृश्यते। ते स्थिरं तत्त्वं पश्यन्ति, यः सः भगवान्। वेदानां अर्थं निश्चित्य, तं ध्यायन्ति। केवलं शिवः देवः प्रकाशते। योगं सततं यत्नेन अभ्यासितव्यम्। येन आत्मानं सूर्यसमानं प्रभायुक्तं, भगवन्तं पश्यन्ति। शान्तं ज्ञानं उत्पद्यते, साक्षात् निर्वाणलाभं ददाति। योगज्ञाननिष्ठाय, महादेवः अनुग्रहम् करोति। यः मम योगं अत्र अभ्यासति, सः महादेवः ज्ञेयः। किन्तु अन्यः योगः अस्ति, सर्वयोगेषु श्रेष्ठः। स योगः अभावयोगः इति कथ्यते, येन आत्मा पश्यते। स महायोगः, मम एकत्वरूपः, परमेश्वरः। एतेषां योगानां षोडशभागम् अपि न प्राप्नुवन्ति ब्रह्मयोगस्य। सर्वयोगेषु, स योगः परमः इति गण्यते। एवं शास्त्रे वर्णितं तत्त्वं, योगिनां योगः, ब्रह्मैक्यं, शान्तिः, मोक्षः च, भगवतो धाम्नि, आत्मरमणं, शुद्धचैतन्यं, शिवस्य प्रकाशः, सर्वं एकं इति पण्डिताः अनुभवन्ति।