कूर्मपुराणम्

पुनः, हे परमेश्वर, तव सनातनः सत्यमयः स्वरूपो वर्णनीयः। तं माधवम् अवलोक्य, मुनयः गूढवचनानि ऊचुः। अधुना वेदविदां बोध्यं भगवतः माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि। अहमेव सर्वलोकविनाशकः, सर्वेषां नित्यात्मा चास्मि। सर्वं मध्ये च अन्ते च स्थितम्, न तु सर्वत्र अहम् अधिष्ठितः। एषा मे दृष्टान्तकथा, हे मुनयः, मम मायया प्रदर्शिता। अहमेव सर्वं जगद् प्रेरयामि; एषा क्रियाशक्तिरपि ममैव। कालः अहमेव, सर्वं कालमयं जगत् प्रेरयामि। सर्वं एकरूपे संहरामि, तु एते द्वे अवस्थे मम एव। सृष्ट्यादौ, अहं प्रधनपुरुषौ सञ्चालयामि। महत्त्वादिक्रमेण, मम तेजः प्रकाशते। हिरण्यगर्भः, सूर्यः अपि, मम शरीरेनैव जातः। कल्पादौ, सः स्वपुत्रेभ्यः द्विजातिभ्यः चतुर्वेदान् अददात्। सः दिव्यशक्तिं, मम ऐश्वर्यं, सदा धारयति। चतुर्मुखः भूत्वा, स्वयमेव उत्पन्नः, सः जगत् सृजति। मम परमारूप एव पालनकर्म करोति। मम आज्ञया, सः रूपं सदा संहारं करोति। अग्निः अपि, मम शक्त्या प्रेरितः, पाचनं करोति। वैश्वानरः दिव्यः अग्निः भगवतः आज्ञया कर्म करोति। सः अपि भगवत् आज्ञया सर्वान् जीवयति। मम आज्ञया, सः प्राणिनां देहान् धारयति। सोमः अपि, मम आज्ञया एव प्रवर्तते। सूर्यः, स्वयम्भुवः विधिना, वर्षां पातयति। सः देवः, मम आज्ञया, यज्ञकर्तृभ्यः फलं ददाति। यमः, विवस्वतः पुत्रः, देवानां देवस्य आज्ञया कर्म करोति। कुबेरः अपि, सदा भगवतः आज्ञया तिष्ठति। मम आज्ञया, सः देवः निरृति सदा प्रवर्तते। ईशानः अपि मम आदेशेन भक्तान् रक्षति। सः योगिनां नित्यरक्षिता मम आज्ञया प्रवर्तते। विघ्ननाशकः धर्मनायकः अपि मम वचसा आचरति। सः स्कन्दः स्वयम्भूः सदा विधिना प्रेरितः कर्म करोति। ते सर्वे परमेश्वरस्य आज्ञया विविधान् लोकान् सृजन्ति। या नारायणपत्नी, सा मम प्रसादेन तिष्ठति। सा अपि भगवत् आज्ञया प्रेरिता कर्म करोति। सा देवी सावित्री, एवं स्मृता, देवस्य आज्ञां अनुसरति। या विशेषतः ध्यान्या, सा अपि मम वचः अनुशृणोति। यः लोकं शिरसा धारयति, सः देवस्य आज्ञया धारयति। सः भगवतः आज्ञया समग्रं सागरं पिबति। सर्वे ते भगवतः आज्ञया सर्वाणि भूतानि रक्षन्ति। अन्ये च सर्वे देवाः केवलं मम विधिना प्रतिष्ठिताः।