सर्वेषां प्रभुः स एव परमेश्वरः, सदा सर्वस्य नियन्ता इति ज्ञात्वा, तं देवं वयं प्रणमामः। आकाशं च ब्रह्म च शून्यं च प्रधानं च, यच्च तयोः मध्ये दृश्यते, तदेव तत्त्वम्। भगवन्, भूतनाथ महादेव, त्वं नोऽनुग्रही भूयाः। एकमेव प्रभुम् उपास्य, वयं तव प्रसादम् इच्छामः। अग्नये नमः, शिवाय नमः, इति कृत्वा, तं परमं रूपम् उपसंहृत्य, भवः प्रधानस्थोऽभवत्। नारायणं देवम् आलोक्य, ते विस्मयपूर्णं वाक्यम् ऊचुः। तव परमं रूपं दृष्ट्वा, हे शाश्वत, वयं पूर्णतां प्राप्ताः। त्वयि एव निश्चला भक्तिर्जायते। पुनः, तव नित्यं सत्यम् स्वरूपम्, हे परेश, दृष्ट्वा, ते गाढं वचनं माधवम् आलोक्य ऊचुः। अहं वः वेदवित् ईश्वरस्य माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि। अहमेव सर्वलोकविनाशकः, सर्वात्मा च शाश्वतः। सर्वं मध्येऽन्ते च स्थितम्, न तु सर्वत्राहम् अवस्थितः। एषा मे दृष्टान्ता, मुनयः, मम मायया प्रदर्शिता। अहमेव जगत्सर्वं प्रेरयामि; कर्मशक्तिरियम् मम। कालोऽहम्, कालरूपेण जगत्सर्वं प्रेरयामि। सर्वम् एकरूपेण संहरामि; एते द्वेऽपि मम एव रूपे। सृष्ट्यादौ, अहम् एव प्रधानं पुरुषं च प्रेरयामि। महदादिक्रमेण मम तेजः प्रकाशते। हिरण्यगर्भः सूर्यश्च मम एव शरीरे जातौ। कल्पादौ, स चतुर्वेदान् स्वपुत्रेभ्यः द्विजातिभ्यः दत्तवान्। सा दिव्या शक्तिः, मम ऐश्वर्यम्, सदा तेन धार्यते। चतुर्मुखत्वं गत्वा, सः स्वयमेव सृष्टीं करोति। मम परं रूपमेव पालनकर्म करोति। मम आज्ञया, तद्रूपं सदा संहारं करोति। अग्निः अपि पाचनं करोति, मम शक्त्या प्रेरितः। वैश्वानरः देवाग्निः अपि भगवतोऽज्ञया करोति। सः अपि भगवदाज्ञया सर्वान् जीवयति। मम आज्ञया, सः भूतदेहान् धारयति। सोमः अपि मम आज्ञया प्रवर्तते। सूर्यः स्वयम्भुवः विधिना वर्षं करोति। स देवः मम आज्ञया यज्ञकर्तृभ्यः फलं प्रयच्छति। यमः विवस्वतः सुतः देवदेवाज्ञया कर्म करोति। कुबेरः अपि सदा भगवतोऽज्ञया स्थितः। मम आज्ञया, निरृतिर्देवः सदा प्रवर्तते। ईशानः अपि मम आदेशेन भक्तान् रक्षति। योगिनां नित्यरक्षकः अपि मम आज्ञया प्रवर्तते। विघ्ननाशकः धर्मनेता अपि मम वचसा कर्म करोति। एवं, सर्वं जगत् मदीयेन नियन्तव्यम्, सर्वे देवाः मम आदेशेनैव प्रवर्तन्ते, अहमेव सर्वस्य कारणं, सर्वस्य आधारः, सर्वस्य नियन्ता च।