कूर्मपुराणम्

स्व-हृदयेषु स्थिताः योगिनः नृत्यन्ति, योगात्मा चेतनाधिपः दिव्यनृत्यं कुर्वन् पुनः पुनः ब्रह्मानन्दं अनुभवन्ति। भगवन्, यत् तेजः त्वत्तः प्रसरति, तद् ब्रह्मनिष्ठाः तपस्विनः त्वयि एव प्रविशन्ति। केवलं तेषां शाश्वतिः शान्तिः, न अन्येषां। सः आत्मप्रकाशः, अचलः, नित्यविमुक्तः अस्ति। वयं त्वां शरणं प्रपन्नाः, त्वां नमामः। त्वं सर्वस्य धर्ता, सविता, नानारूपधारी च। त्वं शाश्वतः, परमपुरुषः। त्वमेव सर्वेश्वरः, त्वं परमेश्वरः। आकाशं, ब्रह्म, शून्यं, प्रधानं, निर्गुणं च—यत् यद् मध्ये दृश्यते, तत् एव तत्त्वम्। भगवन्, महादेव, अनुग्रहम् कुरु। वयं एकं प्रभुं सम्पूजयामः। अग्नये नमः, देवाय; शिवाय नमः। परमं रूपं संहृत्य, भवः प्रधानस्थः अभवत्। तदा देवं नारायणं दृष्ट्वा, ते विस्मयवचनानि ऊचुः। तव परमं रूपं दृष्ट्वा, हे शाश्वत, वयं तृप्ताः। त्वयि एव अचला भक्ति: उत्पद्यते। पुनः, तव शाश्वतं सत्यम् स्वरूपं, हे परेश, दृष्ट्वा ते गाढवचनानि उक्तवन्तः माधवम् आलोक्य। अहं भगवतः माहात्म्यं वक्ष्यामि, यत् वेदवित् जानाति। अहमेव सर्वलोकविनाशकः, सर्वात्मा च शाश्वतः। सर्वं मध्ये अन्ते च स्थितम्, अहं तु सर्वत्र न संस्थितः। एषा मम दृष्टान्तः, हे मुनयः, मम मायया प्रकाशिता। अहं अखिलं जगत् प्रेरयामि; एषा क्रियाशक्तिः मम। अहं कालः, कालात्मिका जगत् अहं प्रेरयामि। सर्वं एकरूपे संहरामि, तु वस्तुतः एते द्वौ अवस्थे मम एव। सृष्ट्यादौ अहं प्रधानं पुरुषं च प्रेरयामि। महत्तादिक्रमेण मम तेजः प्रकटते। हिरण्यगर्भः, सूर्यः अपि मम शरीरे जातः। कल्पादौ सः स्वपुत्रेभ्यः द्विजातिभ्यः चत्वारः वेदान् अददात्। सः दिव्यशक्तिं, मम ऐश्वर्यं, सदा स्वयमेव धारयति। चतुर्मुखः भूत्वा, स्वयम् उद्भूतः, सृष्टिं करोति। मम परमं रूपं केवलं पालनं करोति। मम आज्ञया, सः रूपं सदा संहारं करोति। अग्निः अपि पकं करोति, मम शक्त्या एव। वैश्वानरः दिव्याग्निः प्रभोः आज्ञया कर्म करोति। सः अपि सर्वान् जीवयति, केवलं प्रभोः आज्ञया।