कूर्मपुराणम्

योगिनां हृदये स्थितः स योगमायया संवृतः तिष्ठति। ब्रह्मविदः तं भगवता सह संयुक्तं दृष्टवन्तः। ब्रह्मज्ञाननिष्ठाः महात्मानः तेन पूर्णताम् अनुभूतवन्तः। अत्रिः कपिलः मारीचिः च महर्षयः, स्वजनान् पुनः नमस्कृत्य, कराभ्यां अञ्जलिं कृत्वा, शिरांसि नमयन्तः, तेषां चित्तानि पूर्णानन्देन समाविष्टानि। ते प्रचेतसम्, शुद्धं ब्रह्मस्वरूपम्, प्रशान्तम्, स्तुतवन्तः। स महर्षिः सर्वेषां मध्ये श्रेष्ठः, परमं गतिम् अतिक्रान्तः। विद्वांसः उक्तवन्तः—त्वमेव सर्वम्। स सर्वाणि वस्तूनि यथाक्रमं सृजति। स्वहृदये स्थित्वा नृत्यति। योगात्मा चेतनानाथः दिव्यनृत्यं करोति। पुनः पुनः ब्रह्मानन्दं अनुभवति। भगवन्, तव तेजः प्रकाशते। ब्रह्मनिष्ठाः तपस्विनः त्वां प्रविशन्ति। तेषामेव शाश्वती शान्तिः, अन्येषां न। स्वप्रकाशः, अचलः, नित्यविमुक्तः। वयं त्वां शरणं प्राप्य नमामः। त्वं बहुरूपः धाता, सूर्यः। त्वं नित्यः परमपुरुषः। त्वं सर्वस्य ईश्वरः, परमेश्वरः। आकाशः, ब्रह्म, शून्यं, आदिप्रकृतिः, निर्गुणं च—यत् तयोः मध्ये दृश्यते, तत् तत्त्वम्। भगवन्, भूतनाथ, महादेव, कृपां कुरु। वयं एकं भगवन्तं सन्तुष्टुम् इच्छामः। अग्नये नमः, शिवाय नमः। परमं रूपं संहृत्य भवः आदिप्रकृतौ स्थितः। नारायणं देवम् दृष्ट्वा, विस्मयपूर्णं वचनम् ऊचुः। तव परमं रूपं दृष्ट्वा, अनन्त, पूर्णताम् अनुभूतवन्तः। त्वयि एव अविचलितं भक्तिं वयम् अनुभवामः। पुनः, तव नित्यं सत्यम् स्वरूपम्, परमेश्वर। माधवम् दृष्ट्वा, गम्भीरैः वाक्यैः उक्तवन्तः। अहं तस्य भगवतः महात्म्यम् वक्ष्यामि, यद् वेदविदः जानन्ति। अहं सर्वलोकनाशकः, अहं सर्वस्य नित्यात्मा। सर्वं मध्ये अन्ते च स्थितम्, अहं सर्वत्र न स्थिता। एषा मम दृष्टान्तः, ऋषयः, मम मायया प्रदर्शिता। अहं सर्वं जगत् प्रेरयामि; कर्मशक्ति मम एव। अहं कालः; कालमयम् जगत् प्रेरयामि। सर्वं एकरूपे संहरामि; यथार्थतः, एते द्वौ भावौ मम एव। सृष्ट्यादौ, अहं प्रधाने च पुरुषे च स्पन्दनं करोमि।