कूर्मपुराणम्

ते योगिनः तम् उज्ज्वलदीप्तिमन्तं पश्यन्ति, स एव योगी दृश्यते। तं परमं रुद्रं मोक्षदं दिवि स्थितं ददृशुः। सहस्रबाहुं जटिलं चन्द्रशेखरं च तं ददृशुः। दण्डिनं त्रिनेत्रं सूर्यचन्द्राग्निलोचनं च पश्यन्ति। तीक्ष्णदंष्ट्रं भीमं दशकोटिसूर्यसमप्रभं तम् अपश्यन्। तं देवमेकं विश्वसृष्टारं नृत्यमानं ददृशुः। सः प्रजापतिः ईश्वरः ज्योतिषां ज्योतिरव्ययः। कालस्वरूपं कालविनाशिनं देवदेवं महेश्वरं च तं पश्यन्ति। ज्ञानवैराग्यनिलयं नित्यं योगविद्यां च तं विदुः। तमिन्द्रेणोपेन्द्रेण च पूजितं महर्षिगणैः सत्कृतं पश्यन्ति। योगिनां हृदये स्थितं योगमायया आवृतं तं पश्यन्ति। ब्रह्मविदः तं भगवता संयुक्तं दृष्टवन्तः। ये ब्रह्मविद्यायां निष्ठिताः, ते आत्मानं कृतार्थं मेनिरे। महर्षयः अत्रिः कपिलः मरीचिः च, स्वजनान् पुनः प्रणम्य कृताञ्जलयः शिरसावनताः सन्तः, पूर्णानन्दसम्भृतचित्ताः, प्राचेतसं शुद्धं ब्रह्ममयमृषिं स्तुवन्ति। सः ऋषिः सर्वेषां श्रेष्ठः, परः परमातीतः। विद्वांसः वदन्ति—त्वमेव सर्वमिति। सः सर्वाणि भूतानि यथाविधि ससर्ज। स्वहृदये स्थित्वा नृत्यन्ति। स योगात्मा चैतन्येश्वरः दिव्यं ताण्डवं करोति। पुनः पुनः ब्रह्मानन्दं अनुभवति। भगवन्, यत् तेजः त्वत्तः स्फुरति तत् प्रकाशते। ये ब्रह्मनिष्ठाः तपस्विनः, ते त्वयि एव प्रविशन्ति। तेषां एव नित्यानन्दः, न अन्येषां। सः स्वयंज्योतिः अचलः नित्यविमुक्तः। वयम् त्वाम् उपाश्रित्य प्रणमामः। त्वं धारकः, आदित्यरूपः, नानारूपधारी च। त्वं नित्यः परमः पुरुषः। त्वं सर्वेश्वरः, त्वमेव परेश्वरः। आकाशं ब्रह्म शून्यं प्रकृतिः निर्गुणं च—यद् यद् मध्ये दृश्यते, तत् एव सत्त्वम्। प्रसादं कुरु, प्रजापते महादेव। एकं त्वां सम्पूजयामः। नमोऽग्नये, नमः शिवाय। सः परमं रूपं संहृत्य भवः आदौ प्रकृतौ प्रतिष्ठितः। तं देवम् नारायणं दृष्ट्वा, ते विस्मयपूर्णं वाक्यम् ऊचुः। तव परमं रूपं दृष्ट्वा, हे नित्य, वयं कृतार्थाः। त्वयि एव च निश्चला भक्ति: उत्पद्यते।