कूर्मपुराणम्

स योगेश्वरः स महादेवः स महाबलः स्वामीति कथ्यते। स भगवाँल्लोकपितामहः ब्रह्मस्वरूपः शुद्धः च महात्मा इति प्रसिद्धः। स निष्कम्पयोगेन युक्तः—अत्र संशयः नास्ति। यः योगी सर्वदा मयि स्थितः, स एव एतत् विज्ञाय साक्षात्तत्त्ववित् स्यात्। शान्तचित्तः धर्मात्मनं वह्निहोत्रिणं सत्पात्रं दद्यात् इति शास्त्रम्। एवं स्थिते महेश्वरः परमदैवत्यं दर्शयन् नृत्यं कृतवान्। तं निर्मले दिवि नृत्यमानं महादेवं विष्णुर्ददर्श। ते सर्वे तं भूतनाथं दिवि नृत्यन्तं ददृशुः। तं जगद्वन्द्यं मुनयः अपि नृत्यन्तं पश्यन्ति स्म। ततः स भूतनाथः नृत्यं विसृज्य स्थितः, तं तेजस्विनं योगिनं रूपेणैव पश्यन्ति स्म। दिव्यतेजसा प्रकाशमानं तम् उत्तमं रुद्रं मोक्षदं दिवि पश्यन्ति स्म। स सहस्रबाहुः जटिलः चन्द्रशेखरः च दृष्टः। दण्डधारी त्रिनेत्रः सूर्यचन्द्राग्निलोचनः। विकटदंष्ट्रः भीमः दशकोटिसूर्यसमानप्रभः। तं देवमखिलसृष्टिकर्तारं नृत्यन्तं पश्यन्ति। स प्रजापतिः ईश्वरः ज्योतिषां ज्योतिः अव्ययः। कालस्वरूपः कालसंहारकः देवेशः महेश्वरः च। ज्ञानवैराग्यनिलयः ज्ञानयोगः सनातनः। इन्द्रेणोपेन्द्रेण पूजितः महर्षिसंघैः च वन्दितः। स योगिनां हृदयेषु वसन् योगमायया आवृतः। ब्रह्मविदः तं भगवत्संयुक्तं पश्यन्ति। ये ब्रह्मविद्या-रताः मुनयः आत्मानं पूर्णं मन्वते। अत्रिः कपिलः मरीचिः च ते महर्षयः। स्वजनान् पुनः प्रणम्य कृताञ्जलयः नमस्कृत्य। परमसुखसंपन्नचित्ताः सन्तः। तं ब्रह्मस्वरूपं शुद्धं प्रचेतसम् स्तुवन्ति। स साक्षात्सर्वोत्तमः मुनिः परात्परः च। विद्वांसः एकमेव त्वां सर्वमिति वदन्ति। स सर्वाणि भूतानि यथायोग्यं सृष्टवान्। स्वहृदयेषु स्थित्वा नृत्यति। स योगात्मा चैतन्येश्वरः दिव्यं नृत्यं करोति। पुनः पुनः ब्रह्मानन्दं अनुभवति। प्रभो, त्वत्तः एव प्रकाशमानं तेजः स्फुरति। ये ब्रह्मनिष्ठाः तपस्विनः, ते त्वामेव प्रविशन्ति। तेषां एव नित्यशान्तिः, न अन्येषां। स स्वयंज्योतिः अचलः नित्यविमुक्तः च। वयं त्वां शरणं प्राप्ताः प्रणमामः। त्वं धर्ता, आदित्यः, नानारूपः। त्वं नित्यः परमपुरुषः।