कूर्मपुराणम्

अनन्तात्मा एव वेदविधिना इदं सर्वं नियोजयति। देवदेवानां महात्म्येन जगत् प्रवर्तते। तस्य परमभक्त्या मानवैः ज्ञातुं शक्यते। अहं सर्वसाक्षी, मुनयः अपि मां न जानन्ति। सः आत्मा, सृष्टिकर्ता, नियन्ता, कालः, अग्निः, सर्वदिशोमुखः च। ब्रह्मा, मनवः, इन्द्रः, अन्ये च वीर्यशालिनः प्रसिद्धाः। ब्राह्मणाः विविधैः वैदिकयज्ञैः अग्निं पूजयन्ति। योगिनः सर्वभूताधिपं परमेश्वरं ध्यायन्ति। सर्वदेवताशरीरं, सर्वात्मानं, सर्ववस्तुषु स्थितं साक्षात् आत्मा। ये भक्त्या मां पूजयन्ति, तेषां समीपे अहं सदा तिष्ठामि। तेषां तद् स्थानं ददामि—परमानन्दं, परमं पदम्। ये भक्ताः कालसम्बन्धेन मयि एकीकृताः, ते मोक्षं लभन्ति। आदौ एतद् उक्तम्—मम भक्तः न विनश्यति। यः भक्त्या तं पूजयति, सः सदा मां पूजयति। यः संयमेन मां ददाति, सः मम प्रियभक्तः इति मया गण्यते। सर्ववेदाः आत्मनः उत्पन्नाः, स्थापिताः, दत्ताः। धर्मवतां रक्षकः अहम्, वेदद्वेषिणां संहारकः च। संसारस्य कारणं अहम्, किन्तु संसारैः स्पर्शरहितः। अहं मायायाः अधिष्ठाता; मम विशिष्टशक्तिः माया, या लोकान् मोहयति। योगिनां हृदये स्थित्वा, तया मायया अहं मोहं नाशयामि। सर्वस्य आधारः अहम्, अमृतस्य निधिः च। मम आत्मस्वरूपेण निर्मितः, मयि स्थितः ब्रह्मरूपं धारयन् अहं ब्रह्मा भवामि। ततः नारायणः, अनन्तः, विश्वेश्वरः, सर्वसृष्टिं व्याप्य स्थितः। मम तामसशक्तिः कालरूपेण रुद्रः इति प्रसिद्धा। केचित् भक्तियोगेन, अन्ये कर्मयोगेन मां प्राप्नुवन्ति। यः ज्ञानयोगेन मां निरन्तरं पूजयति, सः अपि मां प्राप्नोति, पुनः न प्रतिनिवर्तते। सर्वं जगत् मयि एव स्थितम्; मया जगत् प्रवर्तते। अहं समग्रं जगत् प्रेरयामि; यः एतद् जानाति, सः अमृतत्वं प्राप्नोति। कालः स्वयं भगवद्रूपः, योगमाहात्म्यः, महायोगेश्वरः। सः योगेश्वरः, महादेवः, महाधिपः। भगवान् ब्रह्मा ब्रह्मस्वरूपः, शुद्धः, महत्त्वेन प्रसिद्धः। सः निश्चलयोगेन एकीकृतः—अत्र न संशयः। यो योगी सदा मयि स्थितः, यः एतद् जानाति, सः एव तत्त्वज्ञः। शान्तचित्तः, यज्ञकर्तृधर्मिष्ठाय दातव्यं। ततः महादेवः नृत्यं कृत्वा परमं दैवीं स्थितिं प्रकटयामास। महादेवः निर्मलाकाशे विष्णुना नृत्यमानः दृष्टः। तं सर्वभूतनाथं आकाशे दृष्टवन्तः। ऋषयः विश्वेश्वरं नृत्यमानं ददृशुः। तं भूतनाथं नृत्यं समाप्त्वा दृष्टवन्तः।