पञ्च समूहाः, प्रत्येकः द्वादशसङ्ख्यकः, वसवर्तिनः इति प्रसिद्धाः। तत्र सप्त ऋषयः—सुतपः, शुक्रः, अन्ये च—महर्षयः अभवन्। सत्याः च सुधियः, सप्तविंशतिसङ्ख्यकसमूहाः, तत्र सन्निहिताः। सः शङ्करस्य भक्तः अभवत्, महादेवपूजायाम् आनन्दं प्राप्नुवन्। पिवरः च अन्ये षड् ऋषयः, तस्मिन्नेव अन्तराले उपस्थिताः। तत्र मनुः वसु देवतानां अधिपः अभवत्, असुरविजयकारी च। तत्र देवसमूहाः चतुर्दश, प्रत्येकः चतुर्दशसङ्ख्यकः, सन्निहिताः। सप्त ऋषयः, हे ब्राह्मणाः, रैवतमन्वन्तरे उपस्थिताः। चत्वारः मनवः, प्रियम्वरतस्य वंशजाः इति श्रूयते। मनोजवः अपि देवतानां अधिपः अभवत्; देवतानां विषये शृणु। महानुभावाः च लेख्याः, पञ्च समूहाः, प्रत्येकः अष्टसङ्ख्यकः, प्रसिद्धाः। अतिनामः, सहिष्णुः, अन्ये च सप्त शुभा ऋषयः तत्र सन्निहिताः। सः बुद्धिमान् मनुः सप्तमे मन्वन्तरे वर्तमानः। तत्र पुरन्दरः, इन्द्रः, शत्रुसैन्यनाशकः, उपस्थितः। विश्वामित्रः, भरद्वाजः, अन्ये च सप्त, सप्तर्षयः अभवन्। तस्मिन्काले सर्वे राजानः स्वर्गवासिनः च तस्य अंशाः अभवन्। द्विजश्रेष्ठ, प्रजापतेः रुचेः अंशतः यज्ञः उत्पन्नः। सः तुषितलोके तुषितदेवैः सह जातः। सत्यायां सत्यः, जनार्दनः सत्यरूपेण अवतरत्। हर्यायां हरिः स्वयं हरिसङ्गैः सह अभवत्। सः महातेजस्वी मनःसञ्जातदेवैः सह प्रादुरभवत्। विकुण्ठायां वैकुण्ठदेवैः सह अवतरत्। विष्णुः वामनरूपेण कश्यपादादित्यां जातः। त्रिलोकाः कण्टकवर्जिताः पुरन्दराय दत्ताः। सप्त ब्राह्मणाः तत्र जनान् रक्षितवन्तः। सः विष्णुः इति अभिधीयते, यः सर्वेषु प्रविशति। भगवान् नारायणः वेदेषु जीवात्मा इति कथ्यते। सः चत्वारि रूपाणि धारयन्, सर्वत्र व्याप्य, गुणयुक्तः च निर्गुणः च। यत् वासुदेवः इति, तद् गुणातीतं, पूर्णशुद्धम्। अन्ते परमं वैष्णवरूपं सर्वं विनाशयति। सः विष्णुः, शाश्वती प्रकृतिः, विश्वं धारयति। राजसप्रधानम् अनिरुद्धः च प्रद्युम्नः, सृष्टिकर्तारौ। ब्रह्मा नारायणरूपेण प्राणिनां सृष्टिं करोति। तया सः देवान्, असुरान्, मनुष्यांश्च मोहितवान्। वासुदेवः अनन्तात्मा, एकः, निर्गुणः हरिः। एतद् वासुदेवरूपं नित्यं जानन् मुक्तः भवति। वासुदेवः, अक्षरः हरिः, प्रद्युम्नः अभवत्। पूर्वे काले हरिः स्वेच्छया अपान्तरतमा अभवत्। अयं भगवान् नारायणः, व्यासः, वेदवित्, पुण्यः। एषा सत्यम्, पुनः सत्यम्; एवं जानन् मोहितः न भवेत्।