सूतः श्रुत्वा ब्राह्मणैः पृष्टः, तेषां विषये, द्वापरयुगे व्यासस्य चरितं कथयामि। तथा कलियुगे धर्मस्य रक्षणार्थं भगवतः अवतारान् अपि वर्णयिष्यामि। एतानि सर्वाणि संक्षेपेण इह निवेदनीयानि, यथा युष्माभिः पृष्टम्। उत्तमः, तामसः, रायवतः, आक्षुषः—एते मन्वन्तराः प्रसिद्धाः। वैवस्वतस्य युगः सप्तमः अन्तरः अधुना प्रवर्तते। अधुना स्वरोजिषः नाम्ना मनोः विषये शृणु। विपश्चित् असुरद्विषः देवतानां अधिपः अभवत्। तिमिरः, चार्वरी च, अन्यैः पञ्चभिः सह सप्तर्षयः अभवन्। ततः द्वितीयः अन्तरः, उत्तमः नाम, यत्र शुषान्तिः शत्रुनिग्रहः देवाधिपः अभवत्। तत्र पञ्च द्वादशकाः वसवर्तिनः गणाः अभवन्। सुतपः, शुक्रः, अन्ये च सप्तर्षयः अभवन्। सत्याः, सुधियः, सप्तविंशतिः गणाः तत्र स्थिताः। सः शंकरस्य भक्तः, महादेवपूजायाम् रममाणः अभवत्। पिवरः, अन्ये च सप्तर्षयः तत्र स्थिताः। तत्र मनुः वसु देवाधिपः, असुरनिग्रहः अभवत्। तत्र चतुर्दश चतुर्दशकाः देवगणाः अभवन्। रायवतमन्वन्तरे सप्तर्षयः ब्राह्मणाः अभवन्। एते चत्वारः मनवः प्रियव्रतस्य वंशजा इति प्रसिद्धम्। मनोजवः अपि देवाधिपः अभवत्; देवगणानां विषये शृणु। महानुभावाः, लेख्याः—पञ्च अष्टकाः गणाः अभवन्। अतिनामः, सहिष्णुः, अन्ये च सप्त शुभर्षयः तत्र स्थिताः। सः विवेकी मनुः सप्तमे मन्वन्तरे अधुना अस्ति। पुरन्दरः, इन्द्रः, शत्रुसैन्यविनाशकः तत्र स्थितः। विश्वामित्रः, भारद्वाजः, अन्ये च सप्तर्षयः अभवन्। तस्मिन्काले सर्वे राजानः, दिविस्थाः च, तस्य अंशाः अभवन्। द्विजातयः, प्रजापतेः रुचेः अंशतः यज्ञः उत्पन्नः। सः तुषिते देवैः सह तुषिते जातः। सत्ये सत्यरूपेण जनार्दनः सत्यस्वरूपः अभवत्। हर्ये हरिर् देवगणैः हरिभिः सह हरिर् अभवत्। सः तेजस्वी महात्मा मानसैः देवैः सह प्रादुरभवत्। विकुण्ठे विकुण्ठदेवैः सह विकुण्ठः अभवत्। विष्णुः वामनरूपेण कश्यपात् अदित्यां जातः। त्रिलोक्यः शूलरहिताः पुरन्दराय दत्ताः। सप्त ब्राह्मणाः लोकपालनाय स्थिताः। तस्माद् विष्णुः इति नाम यस्मात् सर्वेषु वस्तुषु प्रवेशः अस्ति। भगवान् नारायणः वेदेषु जीवात्मा इति उच्यते। सः चतुर्भिः रूपैः सर्वत्र व्याप्य स्थितः—गुणयुक्तः, निर्गुणः च। वासुदेवः नाम्ना तु गुणातीतः, शुद्धतमः। अन्ते परमवैष्णवरूपः सर्वं विनाशयति। एवं सूतः ब्राह्मणान् प्रति मन्वन्तराणां, देवतानां, सप्तर्षीणां, भगवतः अवताराणां, तथा धर्मस्य रक्षणस्य विषये श्रद्धया, सौम्यया च वाचया कथयामास।