कूर्मपुराणम्

इक्षुका, धेनुका, गभस्तिः इत्येताः मुख्यनद्यः सम्यक् प्रवहन्ति। ताः सर्वरोगशोकविवर्जिताः, रागद्वेषरहिताश्च। तत्र ब्राह्मणाः, क्षत्रियाः, वैश्याः, शूद्राश्च स्वक्रमेण वर्तन्ते। विविधव्रतानि उपवासांश्च आचरन्तः, ते देवदेवम् आदित्यं सम्यक् उपासते। तस्य प्रसादेन, हे विप्रश्रेष्ठ, ते तस्मिन्नेव लोके वासं प्राप्नुवन्ति। तस्मिन्नन्तः श्वेतद्वीपः नाम द्वीपः स्थितः, यः नारायणपरायणः। तत्र श्वेतपुरुषाः नित्यं जायन्ते, ये पूर्णं विष्णुभक्ताः। ते सर्वे क्रोधलोभविवर्जिताः, मोहमात्सर्यरहिताश्च। सर्वे नारायणभक्ताः, केवलं नारायणनिष्ठाश्च। केचन जपन्ति, केचन तपः कुर्वन्ति, अन्ये च ज्ञानीनः। ते परमं व्योम, वासुदेवं परमं धाम सम्यक् ध्यायन्ति। ते परमं ब्रह्म, विष्णुं तमसः परं पश्यन्ति। सर्वे पीताम्बरधारिणः, वक्षसि श्रीवत्सलाञ्छनयुक्ताः। तेषां किरणाः स्वयोगात् उत्पद्यन्ते, महागरुडमारूढाश्च। तत्र ते भवन्ति ये विष्णुनि एव सञ्चरन्ति। तत्र नारायणपुरी नाम पुरी, या व्यासादिभिः शोभिता। सा प्रासादपरिखावती, उच्चशिखरसमाकीर्णा। शुद्धशय्योपपन्ना, नानाविभूषणभूषिता। सर्वतः सरोवरैः परिवृता, वीणावेणुनिनादयुता। सा सर्वतः राजमार्गैः परिवृता, रत्नशिलास्तम्भमण्डिता। चत्वारः द्वाराणि, सा अनुपमा, देवद्विषां दुर्लभा च। सा नानाविधगीतविशारदैः पूर्णा, ये देवेष्वपि दुर्लभाः। तत्र अनेकाः शशिसदृशमुखाः, नूपुरध्वनिभूषिताः। सर्वसम्पन्नाः, भूषिताः, तन्व्यः च। वाक्संपन्नाः, दिव्याभरणभूषिताश्च। विविधवर्णवपुषः, नानारत्यविनोदप्रियाश्च। अस्या अनन्तगुणाः, या देवैरपि दुर्लभा। तस्यां मध्ये दिव्यद्वारं विराजते, उच्चपरिखायुक्तम्। तत्र सर्वलोकमूलः हरिः शेषशय्यायां स्थितः। स्वानन्दामृतपानपरायणः, सः परमः तमसः परः। तस्य पादौ क्शीरसागरतनया नित्यं धारयति। सा तत्रैव तिष्ठति, तं चिन्तयन्ती, नारायणामृतपानपरायणा। एष वैकुण्ठः इति ख्यातः, यं देवाः अपि नमन्ति। एवमेव वक्तुं शक्यम्; स एव नारायणपुरी। तत्र नारायणः तेजस्वी, स्वमायया जगन्मोहयन् शयाने। कल्पान्ते सर्वे तस्मिन्नेव प्रतियान्ति; स एव परं गतिः। क्षीरसागराश्रये द्वीपः पद्मेन परिवृतः स्थितः। सः तावत् विस्तीर्णः, सर्वतः समवृत्तः। तत्र एकः पर्वतः, यः द्विधा विभागेन विभक्तः। तत्र महावीताख्यं प्रदेशं, धातकीनां भूमिं च विदुः।