कस्मिंश्चित् काले, तत्र कस्यचित् देहधारिणः पितरः जलदानं न प्राप्नुवन्ति स्म। तस्मात् सः स्वयमेव यथा दद्यात् तथा ब्राह्मणेभ्यः, सर्वेभ्यश्च दानानि दातुं प्रयत्नं कुर्यात्। यदि तु एवं न कुर्यात्, तस्य तीर्थयात्रा निष्फला भवति; प्रथमस्नानं च त्यक्तव्यम्। किन्तु, मुनिविधानुसारं विवाहं कृत्वा, यावत् वित्तं तावत् यत्नं कृत्वा, सः उत्तरकुरून् गत्वा अमृतत्वे प्रमोदते। सः सर्वान् लोकान् अतीत्य रुद्रस्य धाम प्राप्नोति। तत्र लोकपालाः, सिद्धाः, लोके पूजिताः पितरश्च, भगवांश्च हरिः प्रजापितिपूर्वकः तिष्ठति। राजर्षे, त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः प्रयागः नाम तीर्थः। यः तत्र याति, सः राजसूयाश्वमेधयोः समफलम् आप्नोति। तस्मात् प्रयागयात्रायां तव चित्तं दृढं भवतु। अत्रैव पवित्राणां तीर्थानां सन्निधिः अस्ति, कुरुनन्दन। गङ्गायमुनयोः संगमे प्राणान् त्यक्त्वा यः, सः एवं फलम् आप्नोति। ये प्रयागं न प्राप्नुवन्ति, त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धं, ते सर्वपापेभ्यः विमुक्ताः भवन्ति, यथा चन्द्रः राहोः मुखात् विमुक्तः। तत्र स्नानपानाभ्यां सर्वदोषेभ्यः विमुक्तिः लभ्यते। सः प्रथमं स्वं मोचयति, ततः दश पितॄन्, दश च अपत्यानि। दीक्षिताग्निपर्यन्तं स्वर्गलोकं प्राप्नोति। सः सर्वसागराणां संगमः, कीर्तितः प्रतिष्ठानं च। सर्वपापविशुद्धचित्तः अश्वमेधसमं फलम् आप्नोति। तत्र हंसप्रपतनं नाम तीर्थं त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धम् अस्ति। यावत् चन्द्रसूर्यौ स्थितौ, तावत् स्वर्गे पूज्यते। तत्र प्राणत्यागिनः फलं शृणु। सः स्वर्गे पित्रैः सह वसति, राजन्। यः तत्र शुद्धः पूजनं करोति, सः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति। दशकोटिसहस्रवर्षाणि स्वर्गे पूज्यते। तत् क्षेत्रं सिद्धिभूमिः इति विद्धि, अत्र संशयः नास्ति। स्वर्गे देवतान् मोचयति; अतः तत्र त्रिपथगा इति कथ्यते। तावत्संवत्सराणि स्वर्गे पूज्यते। तत्र सर्वपापिनाम् अपि मोक्षः लभ्यते। गङ्गाद्वारे, प्रयागे, गङ्गासमुद्रसंगमे च—मुमुक्षूणां तत्र गङ्गायाः समं मार्गं नास्ति। शिवस्य अनुग्रहात् पतिता अपि सा गङ्गा शुभा, सर्वपापहारिणी च। द्वापरे कुरुक्षेत्रं श्रेष्ठम्, कलौ तु गङ्गा सर्वत्र उत्तमा। कलियुगे नास्ति किञ्चन अन्यद्, यत् दुष्करं पापं नाशयेत्। यः तत्र म्रियते, सः स्वर्गे जायते, नरकं न पश्यति। माघमासे जनाः गङ्गायमुनयोः संगमं यास्यन्ति स्म। प्रयागे माघमासे त्रिदिनस्नानस्य फलं शृणु। यः विकलः नास्ति, रोगरहितः, पञ्चेन्द्रिययुक्तः च—even सः चन्द्रवत् राहोः मुखात् विमुक्तः, यावत् कालं चन्द्रः निर्मलः तावत् सहस्रसंवत्सराणि स्वर्गे पूज्यते।