कूर्मपुराणम्

एवमपि, राजन्, पापकृत्यमपि कृतवान् जनः परमां गतिं प्राप्नोति। तथैव, तत्र स्नानं कृत्वा, सः स्वर्गे पूज्यते। गङ्गायमुनयोः संगमे यः प्रयत्नेन प्राणान् त्यजति, सः कामान् प्राप्नोति, इति श्रेष्ठर्षयः वदन्ति। सः शुभलक्षणैः भूषितः सुस्त्रीभिः सह रमते। यावत्स्मृतिं न लभते तावत् स्वर्गे पूज्यते। पुनः, सः सुवर्णरत्नसमृद्धे कुलोद्भवः भवति। स्वदेशे, वने, परदेशे, गृहे वा स्थितः, सः ब्रह्मलोकं प्राप्नोति, इति ऋषयः प्राहुः। सः तत्र गच्छति यत्र ऋषयः, सिद्धाः, महात्मानः वसन्ति। तत्रैव सः पुण्यकर्मणां फलेन ऋषिभिः सह रमते। ततः स्वर्गात् पतितः सः जम्बूद्वीपस्य अधिपतिः भवति। सत्यम् धर्मं च कर्तृत्वा—कायेन, मनसा, वाचा च—स्थिरः भवति। सुवर्णं, मुक्ताफलानि, अन्यानि दानानि च यथावत् दत्तानि, तस्य यत्र तीर्थयात्रा, तस्य फलं न लभ्यते यावत् फलं न प्राप्नोति। सर्वदा द्विजः सतर्कः भवेत्। गवां सुवर्णशृङ्गिण्या, रजतखुरया, वस्त्रसंयुक्तया, क्षीरदायिन्या च दत्तया, सः रुद्रस्य लोकं सहस्रसंवत्सरपर्यन्तं पूज्यते। परं तु, मुनिना नियतं यथादृष्टश्रुतं च, वृषारोहणेन कृत्यस्य फलं शृणु। तस्य शरीरीणः पितरः जलं न लभन्ते। ब्राह्मणान् सर्वान् च यथात्मानं दानं दापयेत्। अन्यथा, तस्य तीर्थयात्रा निष्फला; प्रथमस्नानं वर्जयेत्। मुनिविधानुसारं विवाहं कृत्वा, यावत्संपत्तिः, उत्तरेषु कुरुषु गत्वा, सः अमृतत्वे रमते। सर्वान् लोकान् अतिक्रम्य रुद्रलोकं प्राप्नोति। लोकपालाः, सिद्धाः, पितरश्च पूज्याः, हरिश्च पितृपूर्वकः तत्र तिष्ठति। राजेन्द्र, त्रिषु लोकेषु प्रसिद्धः प्रयागः। सः राजसूयाश्वमेधयोः तुल्यं फलं लभते। तव चित्तं प्रयागयात्रायाम् दृढं भवतु। अत्रैव पवित्रस्थानानां सन्निधिः, कुरुनन्दन। गङ्गायमुनयोः संगमे प्राणत्यागिनः एषा एव गतिर्भवति। ये त्रैलोक्यविख्यातं प्रयागं न गताः, ते सर्वपापैः विमुक्ताः, यथा चन्द्रः राहोः मुक्तः। तत्र स्नानपानाभ्यां सर्वदोषैः विमुच्यते। प्रथमं स्वं मोचयति, ततः दश पितरः पूर्वकान्, दश च अपत्यानि उत्तरकानि। सः स्वर्गलोकं प्राप्नोति यावदग्निहोत्रविध्वंसपर्यन्तम्। सः सर्वसागराणां संगमः, प्रसिद्धं मूलस्थानं च उच्यते। सर्वपापविनिर्मुक्तचित्तः अश्वमेधसमानं फलं प्राप्नोति।