कूर्मपुराणम्

ततः शरीरवाङ्मनसैः पापं न कृतं भवति। अविमुक्तस्थं ज्ञानं कश्चन न जानाति सत्यम्। एतद् देवेन देवीं प्रति उक्तं सर्वपापनाशनं भवति। यथा गिरिशः सर्वेश्वरेषु श्रेष्ठः, एवं एष स्थलः सर्वतीर्थेषु श्रेष्ठः। ते परमं क्षेत्रम् अविमुक्तं शिवधाम प्राप्नुवन्ति। तस्य परमेश्वरस्य स्थानं तैः न ज्ञायते। तेषां पापं शीघ्रं नश्यति, इह च परत्र च। कालस्वरूपः शिवः सर्वाणि पापानि नाशयति। मृतस्य पुनर्जन्म न भवति संसारसागरे। योगी वा अयोगी वा, पापिष्ठः वा पुण्यतमः वा — सर्वेषां मनः मोक्षमार्गे गच्छेत्। सः स्वैः प्रमुखैः शिष्यैः सह वाराणस्यां निवसति। ततः सः ओंकारलिङ्गं, मोक्षप्रदं, गच्छति। तत्र सः शुद्धचित्तैः ऋषिभिः तस्य महत्त्वं कथयति। केवलं स्मरणेन सर्वपापात् विमुक्तिः भवति। वाराणस्यां धीरैः नित्यपूजितं तद् मोक्षं ददाति। तत्र भगवन् रुद्रः आनन्दं करोति, जीवेषु मोक्षं ददाति। शुद्धं लिङ्गं ओंकारे स्थितम्। भगवतः लिङ्गं पञ्चधा उच्यते — उत्पत्ति, स्थितिः, संहारः, अनुग्रहः, तिरोभावः। ओंकारप्रकाशकं लिङ्गं पञ्चधाम उच्यते। देहान्ते धीरः तं परमं सुखमयं प्रकाशं प्रविशति। ईशानं पूज्य मोक्षं प्राप्तवन्। हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, ओंकारेश्वरः परमेश्वरः गोचर्ममात्रः आकारः। एवं विश्वेश्वरः, ओंकारः, कपर्देश्वरः अपि। अत्र कश्चन न जानाति, केवलं शम्भोः कृपया। कृतिवासस्य त्रिशूलधारिणः भगवतः लिङ्गं द्रष्टुं — ब्रह्मविदां श्रेष्ठः ऋषिः स्वैः शिष्यैः उक्तवान्। सः ब्राह्मणान् वधार्थं आगच्छत् — ये वाराणस्यां नित्यं पूजां कुर्वन्ति। भक्तानां रक्षणाय, द्विजश्रेष्ठ, भक्तवत्सलः सः। कृतिवासः भगवान् तदा चर्म वस्त्रं कृतवान्। तेनैव देहेन ते परमं पदं प्राप्तवन्तः। ते कृतिवासस्य लिङ्गं नित्यं परितः वर्तन्ति। सिद्धाः तं कृतिवासं कदापि न त्यजन्ति — अस्य न संशयः। कृतिवासे मोक्षः एकस्मिन जन्मनि लभ्यते। देवदेवेन महाशम्भुना तद् लिङ्गं गूढं कृतम्। ते महादेवम् पूजयन्ति, शतरुद्रीयं जपन्ति। हृदि स्थितं शिवं, दृढं, अन्तरात्मानं, चिन्तयन्ति। ये कृतिवासे शरणं गृहीतवन्तः। तपस्विनः मनसा महेशं ध्यानयन्ति। रुद्रं स्तुवन्ति, शम्भुम् नमन्ति।