कूर्मपुराणम्

राजन्, तत्र गान्धर्वगीतैः देवतान् स्तुवन्ति। कलियुगे ब्राह्मणक्षत्रिया एव तिष्ठन्ति। तस्मिन्नेव काले जनाः कीटकमूषकसर्पैः पीड्यन्ते। द्विजातयः ये दधीचिकृतशापेन पूर्वं दक्षयज्ञे दग्धाः, त एव कलियुगे धर्मान् व्यर्थतया आचरन्ति। सर्वे ब्राह्मणादयः स्वस्वजातिषु जाताः भविष्यन्ति। वेदबाह्यव्रतानुष्ठानैः दुश्चर्यया व्यर्थाश्रमधर्माणि आचरन्ति। तेषां चित्तानि तमसा आवृतानि, पतिताः चाण्डालचर्यया भविष्यन्ति। तत्र न मानवेषु देवता अस्ति, न देवेषु दिव्यता। वेदस्मृतिसंस्कारस्य स्थापने, भक्तजनहिताय च, वेदानां धर्मः एव वेदान्तसारः इति निःसन्देहं प्रतिपादितम्। यः कलिजातदोषान् जयति, स परमं पदं प्राप्नोति। कलिस्य महद्गुणः अस्ति, यद्यपि बहुदोषैः विकृतः। विशेषतः ब्राह्मणः रुद्रं प्रभुं शरणं गच्छेत्। येषां मनः प्रसन्नं तानि रुद्रं गच्छन्ति, तेन परमं पदं प्राप्नुवन्ति। अन्यदेवतापूजया तद्फलम् न लभ्यते। महादेवस्य पूजनं, ध्यानं, दानं शास्त्रे प्रतिपादितम्। परमपदकाम्यया विरूपाक्षं शरणं गच्छेत्। तेषां दानं, तपः, यज्ञः, जीवनं च व्यर्थम्। त्र्यम्बकं योगिगुरुं नमः। सोमाय, रुद्राय, महाव्याधिहेतवे नमः। महादेवाय, महायोगिने, प्रभवे, अम्बिकापतये नमः। योगिगुरवे, योग्योपेयाय, पिनाकिनं नमः। नित्याय, सर्वव्यापिने, ब्रह्मनिष्ठाय, ब्राह्मणप्रियाय नमः। एकरूपाय, विराटरूपाय, वेदवेद्याय, दिनेश्वराय नमः। कालाग्नये, कालदग्धाय, कामदाय, कामनाशकाय नमः। भीमाय, प्रजापतये, घोराय, भास्कराय, तमःपराय नमः। स भूतपूर्वं भविष्यद्वत् सर्वेषु मन्वन्तरेषु तिष्ठति। एते सर्वे प्रत्येकं मन्वन्तरे, प्रत्येकं मन्वन्तरे निःसन्देहं प्रतिपादितम्। समप्रत्ययाः सर्वे नामरूपेण प्रकटन्ते। स ईशानाय परमभक्तिं निश्चलां शुद्धां च आस्थाय। विष्णुं सर्वज्ञं सर्वस्रष्टारं साक्षात् पुरतः स्थितं अवगच्छत्। स मुनिः सुशोभनैः हस्तैः शिरसा नमन्तं स्पृशति। त्रिलोक्ये, अरिसम्पद्विजयिन्, शङ्करः एव भक्त्यवस्थेयः। स सर्वेश्वरं रुद्रं विश्वगुरुं साक्षात् दृष्टवान्। ततः हृषीकेशः स्वयं नित्यः स्नेहेन भाषते। शिवं परमभक्त्या शरणं गच्छ, सर्वशरण्यं। स शङ्करपुरीं गत्वा भवस्य पूजनं अकरोत्। सर्वकर्माणि परित्यज्य तस्य पूजायां पूर्णभक्तिम् अकरोत्।