कूर्मपुराणम्

कलियुगे चौराः चौराणाम् अपि चौर्यं कुर्वन्ति, तेषां चौर्यं अन्येऽपि चौराः हरन्ति। अधर्मासक्त्या तमोवृत्तिः कलियुगस्य स्वभाव इति कथ्यते। केचन वेदान् विक्रयन्ति, अन्ये तीर्थानि विक्रयन्ति। ये शूद्राः राजसेविनः, ते द्विजश्रेष्ठान् ताडयन्ति। राजा सर्वं ज्ञात्वाऽपि न हन्याद्, परन्तु कलियुगे कालप्रभावात् तदपि करोति। ये अल्पविद्याश्रीबलसम्पन्नाः, ते शूद्रान् पूजयन्ति। द्विजातयः सेवायाः संयोगं दृष्ट्वा द्वारि तिष्ठन्ति। तत्र कलियुगे ब्राह्मणाः स्तुतिभिः सेवनं कुर्वन्ति। ते वेदमन्त्रान् पठन्ति, भयङ्करं नास्तिक्यं च गृह्णन्ति। तत्र शतशः सहस्रशश्च तपस्विनः उत्पद्यन्ते। हे राजन्, ते देवतानां लौकिकगीतैः कीर्तिं कुर्वन्ति। तस्मिन्कलियुगे ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्च सन्ति। कीटमूषिकसर्पाः मानवान् पीडयन्ति। ये द्विजातयः दधीचिकृतशापदग्धाः दक्षयज्ञे पूर्वं, ते कल्यन्ते धर्मं वृथा आचरिष्यन्ति। सर्वे ब्राह्मणादयः स्वस्वजातिषु एव जन्म प्राप्स्यन्ति। ते वेदबाह्यव्रताचाराः दुष्टवृत्तयः, तेषाम् आश्रमाः व्यर्थाः स्युः। तेषां मनांसि तमसा आविष्टानि, तच्चाण्डालवृत्त्या पतन्ति। मनुष्याणां न देवता अस्ति, न देवतानां देवत्वं अस्ति। वेदस्मृतिप्रणीतकर्मस्थापनाय भक्तजनहिताय च सर्वम् इदं प्रवर्त्यते। सर्ववेदान्तसारः वेदेषु निर्दिष्टा धर्माः एव। ये कलिजातदोषान् विजित्य, ते परमां गतिम् आप्नुवन्ति। एषः कलियुगस्य महान् धर्मो, यद्यपि स दोषैः बहुभिः दूषितः। विशेषतः ब्राह्मणः रुद्रं प्रभुं शरणं गच्छेत्। ये समचित्ताः, ते रुद्रं प्राप्य परमां गतिम् आप्नुवन्ति। अन्यदेवतापूजया तं फलम् न लभ्यते। महादेवस्य पूजना, ध्यानं, दानं च शास्त्रे निर्दिष्टम्। परमां गतिम् इच्छन् विरूपाक्षं शरणं गच्छेत्। तेषां दानतपःयज्ञजीवनि व्यर्थानि भवन्ति। त्र्यम्बकाय, योगिगुरवे नमः। सोमाय रुद्राय महाव्याधिकारणाय च नमः। महादेवाय महायोगिने प्रभवे अम्बिकापतये नमः। योगिनां गुरवे योगिभिः प्राप्याय पिनाकिने नमः। नित्याय सर्वगताय ब्रह्मनिष्ठाय ब्राह्मणप्रियाय च नमः। एकरूपाय महरूपाय वेदवेद्याय दिनेश्वराय नमः। कालाग्नये कालदग्धाय कामदाय कामनाशनाय च नमः। प्रजापतिनाथाय उग्राय भीषणाय तेजस्विने तमोऽतिक्रान्ताय च नमः। सः अतीतानागतैः, मन्वन्तरपर्यन्तं स्थितः अस्ति। एते सर्वे संशयविनिर्मुक्ताः प्रतिमन्वन्तरं प्रतिप्रत्ययं च व्याख्याताः। ये समदर्पाः, ते नामरूपैः सहिताः प्रकटाः भवन्ति।