सर्वे सन्दर्भाः मन्त्राणां ब्राह्मणानां च व्यवस्थया, स्वराक्षरपरिवर्तनैः, सामान्यविशेषपरिवर्तनेषु, स्थानेषु च विविक्तार्थभेदैः, इतिहासाः पुराणानि धर्मशास्त्राणि च, हे धर्मात्मन्, यथाक्रमं प्रवर्तन्ते। वाक्-मनः-शरीरसम्बन्धेन दुःखेन जनानां मोहः जायते। चिन्तनात् वैराग्यः, वैराग्यात् दोषदर्शनं समुपजायते। रागतमससम्बद्धं आचारं द्वापरे प्रवर्तति, तत् द्वापरे क्षुभितं सन् कलौ विनश्यति। कलियुगे पुरुषाः तमसा सततं व्याकुलाः तत्र प्रवृत्तिम् अन्विष्यन्ति। देशेषु भयानकं अनावृष्टिक्लेशं च भविष्यति। लोभात् मिथ्यावादिनः, पापकर्मजनाः च, महान् दुःखं जनयन्ति। ब्राह्मणानां कर्मदोषात् जनानां भयम् उत्पद्यते। यज्ञाः अनुचितरूपेण क्रियन्ते, अल्पबुद्धयः वेदान् पाठयन्ति। तस्मिन्कलियुगे शयनासनभोजनादि लोलुपता भविष्यति। नराधिप, गर्भघातं वीरघातं च तत्र भविष्यति। द्विजातयः अन्यान्यनियतकर्माणि न करिष्यन्ति। कलियुगे वेदाः धर्मशास्त्राणि पुराणानि च, ब्राह्मणेषु स्वधर्मे रतिः न जायते। जनाः परस्परं याचनायाम् अत्यन्तं निर्भराः भविष्यन्ति। स्त्रियः मुक्तकेशाः तत्र चलन्ति। युगान्ते शूद्राः धर्माचरणं करिष्यन्ति। चौराः अन्यचौरात् चौर्यं कुर्वन्ति, अन्ये चौरः चौरात् चौर्यं कुर्वन्ति। अधर्मासक्त्या तमोऽन्वितं आचारं कलिलक्षणं मन्यन्ते। केचित् वेदान् विक्रयन्ति, अन्ये तीर्थानि विक्रयन्ति। राजसेवकाः शूद्राः द्विजश्रेष्ठान् ताडयन्ति। राजा जानन् न हिंस्यात्, किन्तु कलौ कालबलात् हिंसति। अल्पविद्याः अल्पधनाः अल्पबलाः शूद्रान् पूजयन्ति। द्विजातयः सेवायाः अवसरं दृष्ट्वा द्वारे तिष्ठन्ति। तत्र ब्राह्मणाः स्तुतिभिः सेवां कुर्वन्ति, कलियुगे। वेदमन्त्राणि पठन्ति, तथापि घोरनास्तिक्यं स्वीकुर्वन्ति। शतशः सहस्रशः तपस्विनः उद्भविष्यन्ति, हे राजन्। ते देवतानां लौकिकगीतैः गीतिं कुर्वन्ति। तस्मिन्कलियुगे ब्राह्मणाः क्षत्रियाः च भविष्यन्ति। कीटाः मूषकाः नागाः च मनुष्याणां पीडां करिष्यन्ति। द्विजातयः ये दधीचिकृतदक्षयज्ञे दग्धाः आसन्, ते कलियुगान्ते व्यर्थं धर्माचरणं करिष्यन्ति। सर्वे ब्राह्मणादयः स्वस्वजातिषु जन्मं प्राप्नुवन्ति। ते वेदबाह्यव्रतानि आचरन्ति, दुर्वृत्ताः भवति, तेषाम् आश्रमाः व्यर्थाः। तमोविष्टचित्ताः, पञ्चमवृत्त्या पतिताः भविष्यन्ति। न मनुष्येषु देवता अस्ति, न देवेषु दिव्यता अस्ति। वेदस्मृतिसंस्कारस्य स्थापने, भक्तजनहिताय च, एतत् सर्वं प्रवर्तते।