कूर्मपुराणम्

नारायणः स्वलीलया नानाविधानि रूपाणि धारयन् भक्तानां कामान् पूरयामास। सः श्रीमान् नारायणः स्वमायया जगत् मोहितवान्, तेन सर्वं लोकं हर्षयन् विचरति स्म। तदा गोविन्दस्य वियोगेन जनाः संतप्ताः, भयाकुलाश्च अभवन्। श्रीकृष्णः तम् अन्विष्य हिमवत् पर्वतम् अगच्छत्। ततः सः द्वारावत्यां नगरं प्रति, उपमन्यवे समागतः। तस्मिन्नेव काले सहस्रशः शत्रवः प्रभास्वरां द्वारकां समागम्य भीतिं जनयन्तः स्थिताः। श्रीकृष्णः तान् महायुद्धे निहत्य, तां शोभनां पुरीं रक्षितवान्। कैलासशिखरे श्रीकृष्णम् आलोक्य, सः द्वारावतीं प्रति जगाम। तत्र ते प्रोचुः—"भगवन् नारायण, भगवत् हरिः कुत्र वर्तते?" तदा कश्चन अवदत्—"अद्य महायोगी हर्षयन् वर्तते; तम् दृष्ट्वा अहम् अत्र आगतः।" हे मुनीन्द्राः, आकाशे विचरन् सः कैलासं परमं पर्वतम् अगच्छत्। तत्र देवानां प्रभोः पुरतः हरिः, गोविन्दः दिव्ये सिम्हासने उपविष्टः आसीत्। तं महादेवगणाः, सिद्धयोगिनश्च परिवेष्टिताः आसन्। तेन द्वारकायां घटितानि सर्वाणि कार्याणि हरये निवेदितानि। ततः श्रीकृष्णः हरिणा अनुमोदितः, स्वनगरं प्रत्यागच्छत्। मधुसूदनः मधुरामृतोपमैः वाक्यैः सत्कृत्य निर्गतः। शङ्खचक्रगदाधरं तं महायोगिनः अनुगम्य, गोविन्दः शीघ्रं दिव्यां द्वारावतीं जगाम। तस्य प्रभावात् अमावास्यायामपि रात्रयः ज्योतिष्मन्तः बभूवुः। ते शुभां दिव्यां द्वारावतीं शोभयामासुः। तस्मिन्काले लाजादिभिः शोभनां पुरीं समलङ्कुर्वन्। सहस्रशः शङ्खाः निनदन्तः, मृदङ्गध्वनयः प्रतिश्रूयन्ते स्म। युवतयः कान्तारमणीयाः मधुरगीतैः गायन्त्यः आसन्। पुष्पवृष्ट्या वासुदेवस्य सुतं सिञ्चन्त्यः, तमभिषिञ्चन्। महायोगी दिव्ये सिम्हासने उपविष्टः, देव्या सहितः, तेजसा विराजमानः आसीत्। तं प्रमुखपुत्रैः, सहस्रैः स्त्रीभिश्च परिवेष्टितम्। सः देवः मालया सह भार्यया सममिव शोभते स्म। तत्र प्राचीना महर्षयः, द्विजातयः, मर्कण्डेयादयः उपस्थिताः। हरिः उत्थाय, शिरसा प्रणम्य, स्वमासनं न्यवेदयत्। तेषां कामान् प्रादाय, सः हरिः तान् विसृज्य गतवान्। सः स्नानं कृत्वा, शुक्लाम्बरधारी, सूर्याय संनतमूर्धा स्थितः। देवेशः तदा देवतानां, मुनिगणानां, पितॄणां च तर्पणं कृतवान्। भूतनाथं भस्माङ्कितं लिङ्गस्थं पूजयामास। सर्वश्रेष्ठान् मुनीन् भोजयित्वा, ब्राह्मणान् यथाविधि सत्कृत्य, पुत्रैः परिवृतः, शुभानि पुराणकथाः शृण्वन् स्थितः। तदा मर्कण्डेयः स्मितपूर्वकं मधुरं वाक्यं कृष्णाय उवाच—"त्वं कर्मणा पूज्यसे, योगिभिः ध्यानगम्यश्च। भगवन्, वृष्णिकुले त्वं पृथिव्याः भारहरणाय जातः।" सः भगवान्, पुत्रेषु शृण्वत्सु, सस्मितमिव वचः प्रोवाच। "अथापि, अहम् अनादिनिधनं देवदेवं नित्यं पूजयामि।