कूर्मपुराणम्

सः तं दृष्ट्वा परं ज्ञानं परमेश्वरं च प्राप्तवान्। सुरभिः अपि भक्तियुक्ता रुद्रात् पुत्रान् अलभत। तं तेजस्विनं हरं दृष्ट्वा ते निर्भयाः अभवन्, परमं चानन्दं प्राप्तवन्तः। सः परमयोगं प्राप्य, शास्त्रस्य चोत्तमं कर्तृत्वं अवाप्तवान्। सः प्राचीनं पुण्यश्लोकं ग्रन्थं योग्येभ्यः द्विजर्षिषु शिष्यान् उपदिदेश। हे नरश्रेष्ठ, एष ग्रन्थः द्वादशसहस्रश्लोकसंख्यकः इति। अत्रैव शिष्यैः सः प्रकाशितः, शांशपायनवचनात्। तस्याज्ञया सः योगस्यास्य अतुल्यं शास्त्रं विरचितवान्। योगविदां श्रेष्ठः शुक्रः अपि महेश्वरात् पुत्ररूपेण लब्धः। त्वं विश्वेशं जटिलं घोरं द्रष्टुं युक्तः। कृष्णाय निष्कलुषकर्मणे पाशुपतव्रतं योगं च दत्तम्। तत्रैव प्रभुः तपसा रुद्रं देवम् अर्चितवान्। शिवे एकचित्तः सः रुद्रमन्त्रं दिनरात्रं जपन् आसीत्। तदा महादेवः महेश्वरः देवीसमेतः आकाशे प्रादुरभूत्। देवीसहितः सः महादेवं अपश्यत्। सहस्रसूर्यसमप्रभं तम् अपश्यत्। सः शम्भुं प्राणनाथं अपश्यत्। सः पुरातनं देवम् अग्रे स्थितं अपश्यत्। सः आद्यं देवम् शंखखड्गचक्रधरं अपश्यत्। सः पितामहम् लोकाचार्यं दिवि विराजमानं अपश्यत्। सः कुमारं शूलपाणिं वह्निदेवम् अपि अपश्यत्। सः स्वायम्भुवं मनुम् अपि ददर्श। सः आत्मानं स्वात्मनि चिन्तयामास। साधवः त्वाम् एव सर्वं इति घोषयन्ति। त्वाम् एव देवम् ईशं शरणं प्रपद्ये। त्वाम् एव देवम् ईशं शरणं प्रपद्ये। तव पादयुगलं स्मरन् तव कृपया। नित्यं त्वां सत्यम् तेजस्विनं सर्वाधिपतिं शिवं उपगच्छामि। महादेवाय शाश्वताय प्रभवे पुनः पुनः नमः। वज्रधराय दिशां वसनाय जटिलाय नमः। नागयज्ञोपवीताय वह्निस्रोतसे नमः। हास्यनादाय भीषणाय पुनः पुनः नमः। भैरववेषधारिणे खड्गधारिणे हराय नमः। अम्बिकापतये पश्युपतये नमः। पुरुषस्त्रीस्वरूपाय सांख्ययोगप्रवर्तकाय नमः। कुमाराचार्याय देवदेवाय नमः। महाव्याधाय ब्रह्मेशाय नमः। योगिने योगगम्याय योगशक्तिस्वरूपिणे नमः। कपालिने ज्योतिषां पतये नमः। भगवन् सर्वात्मना सर्वकामान् प्रयच्छ।