वासुदेवस्य व्यवस्थया यशोदायाः पुत्रः समुत्पन्नः। तस्मिन्नपूर्वे सर्वे अपि पुत्राः, हे मुनिश्रेष्ठ, कंसस्य द्वारा विनिपातिताः। ऋजुदासः, भद्रदासः, कीर्तिमांश्च ज्येष्ठः जाताः। सा यशोदा रामं लोकनाथं हलायुधं बलभद्रं च प्रसूता। देवक्या श्रीवत्सलाञ्छनवक्षसम् श्रीकृष्णः अभवत्। तस्याः द्वौ पुत्रौ उत्पन्नौ, उभौ उग्रौ खड्गपाणिनौ। ताभ्यां शतानि पुत्राणां, ततः सहस्राणि अपि जातानि। तेषां मध्ये चारुश्रवा, चारुयशाः, प्रद्युम्नः, शङ्खश्च अभवन्। एते पुत्राः सर्वेषां सुतानां मध्ये विशिष्टतमाः अभवन्। तदा जाम्बवती, स्निग्धस्मिता पतिव्रता, केशवं प्रति उवाच— "दानवद्विनाशिन्, देवाधिपतिसमानं पुत्रं मे देहि" इति। शत्रुनाशनः, तपोमयः श्रीकृष्णः, सुतार्थं घोरं तपः कर्तुम् उद्यतवान्। सः कठोरं घोरं तपः कृत्वा रुद्रं पुत्ररूपेण अलभत्। सुतकामः सः पुनः तपः, तपःमूलं, अतीव कठिनं अकरोत्। स्वस्य आत्ममूलं, दिव्यं चैतन्यरूपं, जागरयामास। स उपमन्योः महर्षेः आश्रमं जगाम। तत्र शंखचक्रगदाधरः, श्रीवत्सलाञ्छनाङ्कितः, स्थितः। स आश्रमः मुनिनिवासैः सेव्यमानः, वेदघोषैः निनादितः, निर्मलशीतलसरस्सुशोभितः आसीत्। तत्र मुनयः, तेषां पुत्राः, महातपसां समुदायाश्च आसन्। योगिनोऽपि ध्याननिष्ठाः, नासाग्रदृष्टयः, तत्र स्थिताः। तं देशं नद्यः परिवेष्टयन्ति, ब्रह्मवादिनः, शान्ताः, सत्यनिष्ठाः, दुःखरहिताः, विचलनरहिताश्च तत्र वसन्ति। सदा तत्र ब्रह्मचारिणः, मुनयः, विद्वांसः च उपसर्वन्ति। दिव्या गङ्गा अपि तत्र सर्वपापविनाशिनी प्रवहति। तत्र माधवः शब्दैः, साष्टाङ्गनमस्कारेण, पूजनं अकरोत्। भक्तिपूर्णाः सर्वे योगिश्रेष्ठं गुरुं प्रणेमुः। ते परस्परं अव्यक्तं, आद्यं देवम्, महर्षिं च सम्बोधयन्ति। तत्रैव स भगवान्, सनातनः, आदिपुरुषः, आगतः। निराकारः सः, ततः साकाररूपं गृहित्वा, मुनीन् द्रष्टुं समुपस्थितः। अनादिः, अजरः, अनन्तः, महेश्वरः सः, भूतानां प्रभुः, तत्र ददृशे। ततः गोविन्दः शीघ्रं तस्य महात्मनः आश्रमं जगाम। देवकीसुतः तत्र देवर्षिपितृभ्यः होमं चकार। शम्भोः लिङ्गानि, दीप्तिमन्ति, सः पूजयामास। तत्र वासिनः सर्वे पुष्पैः अक्षतैः च पूजनं कृतवन्तः। तत्र सर्वे स्थावराः, शुभदेहाः, तिष्ठन्ति स्म। यदा इच्छितानि कर्माणि पूर्णानि दृष्टानि, तदा ते प्राचीनपुरीं त्यक्त्वा निर्गतवन्तः। ततः उत्तमपुष्पाणि आदाय, सः उपमन्योः गृहं प्रविवेश। स मुनिं शान्तमात्मानं, जटामण्डलधरं, वाल्कलवसनं च, शिरसा प्रणम्य, योगिश्रेष्ठस्य अतिथिं आसने उपावेशयत्।