तेषां मध्ये पुरुः कनिष्ठः आसीत्, स च पितुः आदेशं सम्यक् पालयामास। पश्चिमदेशे उत्तरायाः गर्भे द्रुह्युश्च अनुश्च जातौ। स प्रसिद्धः राजा स्वपत्नीभिः सह नव पुत्रान् अलभत्। तेषु सहस्रजित् ज्येष्ठः अभवत्, अनन्तरं क्रोषत्रुः, नलः, अजितः, रघुश्च। शताजितस्य अपि त्रयः धर्मिष्ठाः पुत्राः आसन्। हैहयस्य धर्मः नाम पुत्रः अभवत्, यः तेन नाम्ना प्रसिद्धः। धर्मनेत्रस्य पुत्रः कीर्तिः, तस्य पुत्रः संजितः। भद्रश्रेण्यस्य उत्तराधिकारी राजा दुर्दमः अभवत्। धनकस्य चत्वारः पुत्राः आसन्, सर्वे लोके पूज्याः। कृतवीरः चतुर्थः, तस्मात् कर्तवीर्य अर्जुनः जातः। तस्य विनाशाय रामो जमदग्न्यः जनार्दनः मृत्युर्भूतः। ते सर्वे शस्त्रविदः, बलिनः, वीर्यवन्तः, धर्मिष्ठाः, भक्ताः च आसन्। जयध्वजः नारायणपरायणः शक्तिमान् राजा तेषु एकः अभवत्। ते महात्मानः रुद्रभक्ताः शङ्करं सम्यक् उपासितवन्तः। स विष्णौ शरणं गतः, धर्मपरायणः दिव्यः अभवत्। स एव अस्माकं पिता अभवत्, भगवद्भजननिष्ठः। पृथिव्यां निवसन्तः राजानः विष्णोः अंशात् उत्पन्नाः कथिताः। विष्णुः लोकपालः हरिः पूजनीयः। सृष्टि-स्थिति-प्रलयानां कारणरूपे त्रिरूपाणि वर्णितानि। ब्रह्मा रजःस्वरूपेण सृजति, हरः तमःस्वरूपेण प्रलयं करोति। भगवद् विष्णुः केशवः केशिनाशनः पूजनीयः। ते ऊचुः—रुद्रः मोक्षकामैः पूजनीयः। कल्पान्ते प्रभुः तमोगुणं आश्रित्य सर्वं प्रलयं करोति। त्रिशूलधारः ज्ञानेन सर्वं भूतं विनाशयति। सत्त्वगुणेन मोक्षः लभ्यते; हरिः सत्त्वस्वरूपः। सत्त्वसम्पन्नः स मोक्षं ददाति; तस्मात् हरं पूजयेत्। स्वधर्म एव मोक्षमार्गः; अन्यः ऋषिभिः न स्वीक्रियते। परमधर्मः अनादि अनन्तबलस्य प्रभोः पूजा। अर्जुनः, अस्माकं पूर्वजः, स्वधर्मं सम्यक् अकरोत्। ऋषयः प्रमाणम्; यद् ते वदन्ति, तत् एव सत्यम्। ततः सर्वे महोत्साहयुक्ताः सप्तर्षिमुनिवात्सल्यम् आश्रितवन्तः। यं यं देवतां मनुष्यः इच्छति, सा एव तस्य देवता। विशेषतः, एषा नियमः सर्वदा न भवति, राजन्, कदाचित् अन्यथा अपि। ब्राह्मणानां अग्निः, आदित्यः, ब्रह्मा, पिनाकधारी च कथिताः। गन्धर्वाणां सोमः, यक्षाणां अपि तथैव उक्तम्। राक्षसाणां शङ्करः, रुद्रः च, किंनराणां पार्वती। मनुष्यानां उमा देवी, विष्णुः च आदित्यः अपि। वैखानसर्षिणां आदित्यः, तपस्विनां महेश्वरः। सर्वेषां भगवद् ब्रह्मा, देवदेवः, प्रजापतिः पूजनीयः। अतः जयध्वजधारी विष्णुपूजायाः योग्यः इति सत्यम्।