कूर्मपुराणम्

रामः धर्मविद् तद्वचनं शृण्वन् “एवम् अस्तु” इति प्रत्युवाच। सः संयमशीलः पत्न्या सह वनं गतः, पूर्वमेव निश्चित्य। तत्र बुद्धिमान् प्रभुः लक्ष्मणेन सह वसति स्म। तदा तपस्वीवेषधारी रावणः सीतां हृत्वा स्वनगरं गतः। तयोः शत्रुनिग्रहेण युक्तयोः दुःखशोकाभ्यां पीडितयोः स्थितिः अभवत्। ततः पवित्रकर्मणा रामेण कपिभिः सह मैत्री उत्पन्ना। तत्र वायुपुत्रः वीर्यवान् हनुमान् सदा रामस्य प्रियः अभवत्। सः “सीतां आनयिष्यामि” इति संकल्प्य अन्वेषणाय प्रवृत्तः। सः समुद्रे स्थितां रावणस्य लङ्कां गच्छति स्म। तत्र राक्षसीभिः परिवृतां निर्मलां सीतां दृष्टवान्। तया रामस्य नीलोत्पलवर्णस्य, आत्मन्यवस्थितस्य लक्ष्मणस्य च आश्वासनं दत्तम्। तस्याः विश्वासार्थं रामस्य मुद्रिका दत्ता। तया हर्षविस्तीर्णनेत्रया रामः आगतः इति श्रद्दधाति स्म। हनुमान् “बलवान् रामः त्वां आनयिष्यति” इति उक्त्वा पुनः निर्गतः। सः रामलक्ष्मणयोः पुरतः स्थितः, ताभ्यां सम्मानितः। ततः लक्ष्मणः राक्षसैः युद्धाय निश्चितवान्। परमधर्मिष्ठः प्रभुः सेतुं निर्माय रावणं हत्वा। वायुपुत्रस्य साहाय्येन सीतां आनयित्वा। राघवः लिङ्गं स्थापयित्वा तं पूजितवान्। भगवान् साक्षात् परमं वरं दत्तवान्। ये महापातकैः पीडिताः, तेषां पापं नश्यति। केवलं लिङ्गदर्शनात् सर्वदोषाः नश्यन्ति, अस्य विषये नास्ति संशयः। यावत् सेतु अस्ति, अहं अत्र गुह्यरूपे स्थितः। केवलं लिङ्गस्मरणेन दिनस्य पापं नश्यति। तत्र रुद्रः गणैः नन्दिना सह अन्तर्धानं गतः। महावीर्यवान् भरतेन अभिषिक्तः। अश्वमेधयागेन शंकरं यज्ञविघ्नकर्तारं पूजितवान्। लवः महाभाग्यशाली, बुद्धिमान्, सर्वतत्त्वविद् जातः। नलः निषधाधिपः अभवत्, तस्मात् नभसः जातः। तस्य पुत्रः देवानीकः वीर्यवान् अभवत्। तस्मात् चन्द्रावलोकः, तस्य पुत्रः तारापीडः अभवत्। एते सर्वे संक्षेपेण उक्ताः, द्विजश्रेष्ठ। सर्वपापविमुक्तः सः स्वर्गलोके सम्मानितः। तस्य षड् पुत्राः इन्द्रतुल्यतेजसः अभवन्। ते शतायुः, श्रुतायुः, उर्वशीपुत्रः दिव्यौ च। श्रुतं यत् ते प्रभायाः स्वर्भानुकन्यायाः जाताः। नहुषस्य इन्द्रतुल्यतेजसः षड् उत्तराधिकारी अभवन्। ते यतिः, ययातिः, सम्यतिः, अयतिः, वियतिः, अश्वकः च। शर्मिष्ठा वृशपर्वणः कन्या, असुरी जात्या। शर्मिष्ठया दुःयुः, अनु, पुरु च जाताः।