कूर्मपुराणम्

ततः सः तेजस्विनं सूर्यमण्डलं, महत्तमं प्रभुं प्राप्तवान्। सर्वपापविमुक्तः सः ब्रह्मलोके पूजितः अभवत्। तस्य पुत्रः त्रैय्यरुणः नाम्ना विद्वान् अभवत्। तस्य पत्नी सत्यधना नाम्ना हरिश्चन्द्रं सुतं सुषुवे। रोहितस्य पुत्रः हरितः, तस्य पुत्रः धुन्धुः। विजयस्य पुत्रः कारुकः नाम्ना महाबलः अभवत्। तस्य पुत्रः सगरः धर्मपरायणः राजा अभवत्। तेषां पूजया ऋषिः और्वः उत्तमं वरं दत्तवान्। प्रभा शुभा षष्टिसहस्रं पुत्रान् सुषुवे। तस्य पुत्रः दिलीपः, दिलीपात् भगीरथः अभवत्। देवेश्वरस्य प्रसादेन, महात्मनः कृपया, सः शशांकशेखरः गङ्गां शिरसि धारयामास। नाभागस्य उत्तराधिकारीः सिन्धुद्वीपः अभवत्। तस्य पुत्रः सौदासः, काल्माषपादः इति कीर्तिमान् अभवत्। सः इक्ष्वाकुवंशध्वजः अश्मकं उत्पादितवान्। सः राजा रामभीतेन दुःखितः वनं प्रविष्टः। तस्मात् प्रसिद्धः बिलिबिलिः अभवत्, तस्य पुत्रः वृद्धशर्मा। वृद्धशर्मणः पुत्रः दीर्घबाहुः, तस्मात् रघुः उत्पन्नः। रघोः वंशे दशरथस्य पुत्रः रामः, धर्मज्ञः, लोके सुप्रसिद्धः अभवत्। विष्णुः, विश्वस्य स्रष्टा, रावणवधाय अंशेन अवतरितः। सीता, त्रिलोकविख्याता, धर्मशीलाऽथ उदाराऽभवत्। जनकः रामपत्नीं सीतां तस्मै दत्तवान्। शत्रुनाशाय जनकः अद्भुतं धनुः दत्तवान्। द्विजश्रेष्ठ, शत्रुनाशकः लोके घोषितवान्— देवो वा दानवो वा, यो सीतां जयति, सः योग्यः। सः गत्वा तद् धनुः सहजं भङ्क्त्वा उत्थापितवान्। रामः परमधर्मज्ञः सेनया कार्तिकेयवत् अभवत्। तं वीर्यवन्तं ज्येष्ठं पुत्रं राज्ये स्थापयितुं आरब्धवान्। सा पतिं निवार्य, चित्तविक्षिप्ता वाक्यम् उवाच। पूर्वं दत्तं वरं स्मारयन्ती। रामः धर्मज्ञः तस्याः वाक्यं 'एवम्' इत्युक्त्वा स्वीकृतवान्। आत्मसंयमी सः पत्नीया सह वनं गतवान्। तत्र विवेकवान् प्रभुः लक्ष्मणेन सह वसति स्म। तपस्विरूपधारी सः सीतां अपहृत्य नगरं गतवान्। तौ शत्रुनाशकौ दुःखशोकाभ्यां पीडितौ अभवताम्। शुद्धकर्मा रामस्य वानरैः सख्यम् अभवत्। बलवान् हनुमान् मारुतात्मजः रामस्य सर्वदा प्रियः अभवत्। 'सीतां आनयिष्यामि' इति प्रयत्नं आरब्धवान्। सः रावणस्य लङ्कां, समुद्रे स्थितां, प्राप्तवान्। सः निर्मलां सीतां राक्षसीभिः परिवृतां अपश्यत्।