इक्ष्वाकुः, नभगः, धृष्टः, शर्यातिश्च, तथा पृषध्रः—एते महातेजसः नव पुत्राः इन्द्रसमबलाः अभवन्। तदा सा देवी बुधस्य निवासं गत्वा सोमपुत्रेण सह संयोगं प्राप्तवती। श्रूयते यः बुधः पितृणां तृप्तिदः इति प्रसिद्धः। इलाया त्रयः पुत्राः अभवन्, सा पुनः स्त्रीभावं प्राप्तवती। सर्वे ते अप्रतिमकीर्तयः कमलजं ब्रह्माणं उपसृत्य तुष्टुवुः। शतपुत्रेषु ज्येष्ठः च एकादश पञ्च च तस्य वंशजाः अभवन्। सुयोधनात् महायशाः पृथुः, पृथोः च विश्वकः अभवत्। बलवान् युवनाश्वः गोकर्णं प्राप्त्वा, तत्र पृष्टवान्—कथं कृत्येन धर्मपुत्रः लभ्यते इति। सः तं धर्मात्मानं, आद्यं च अनन्तं च देवम् उपास्य, धर्मपुत्रं प्राप्नोति। आदिकृष्णं भगवन्तं पूजयित्वा, सः सत्पुत्रं लभते। हृषीकेशस्य पूजनात् धर्मपुत्रः प्राप्यते। महायोगिनं नित्यं वासुदेवं पूजयन् सः पुत्रं लभते। यस्य कृपया गौडदेशे श्रावस्तीपुरी स्थापिता, सः धुन्धुदैत्यं हत्वा धुन्धुमारपदवीं प्राप्तवान्। ततः दृढाश्वः, दण्डाश्वः, कपिलाश्वः च अभवन्। हर्यश्वस्य पुत्रः निकुम्भः, निकुम्भात् संहताश्वकः अभवत्। रणाश्वस्य पुत्रः युवनाश्वः युद्धे इन्द्रसमः आसीत्। तस्य पुत्रः मन्धाता महान् धीरः, शस्त्रधारिणां श्रेष्ठः, अभवत्। तथा मुचुकुन्दः पुण्यात्मा, सर्वे इन्द्रसमाः युद्धे अभवन्। युवनाश्वस्य पुत्रः हरितः, तस्यापि पुत्रः हारितः अभवत्। नर्मदायां सम्भूतिः जातः, सः हारितस्य पुत्रः। अनरण्यस्य पुत्रः बृहदश्वः, तस्य पुत्रः हर्यश्वः अभवत्। हर्यश्वस्य कृपया धर्मात्मा सूर्यभक्तः पुत्रः प्राप्तः। तेन त्रिधन्वा नाम अप्रतिमः शत्रुघ्नः पुत्रः लब्धः। सः अध्ययननिष्ठः, दानशीलः, क्षमावान्, धर्मरतः च आसीत्। तदा वसिष्ठकश्यपमुख्याः देवाः, इन्द्रपुरोगमाः, यथाविधि यज्ञं सम्पन्न्य, वसिष्ठादीन् श्रेष्ठब्राह्मणान् सत्कृतवन्तः। तत्र पृष्टं—किं यज्ञः, तपः, वा संन्यासः श्रेष्ठतमः इति। भगवतः यज्ञेशस्य यज्ञैः पूजनं कृत्वा, संयतः पुरुषः पश्चात् वनं गच्छेत्। यज्ञैः उत्तमान् देवान् पूज्य, ततः यथाविधि संन्यासाश्रमं प्रविशेत्। सहस्रांशुं तपसा पूजयन् मोक्षं प्राप्नोति। येन बीजेन भगवतः देवस्य तपसा पूजनं क्रियते—स एव रुद्रः घोरतपसा पूज्यते, न अन्यैः यज्ञैः। सः तपस्याधिपः, सर्वदेवतात्मा, तपसा एव पूज्यते। महत्तपसा सः महेश्वरः पूज्यते। सः नित्यः देवदेवः, तपसा एव पूजनीयः। परममहायोगी तपसा पूजितः तुष्टः भवति। न हि शास्त्रेषु धर्मः तपः विना दृश्यते।