एवं सन्ति द्वे अप्यङ्गिरसः कन्ये इति पुनः तयोः वंशक्रमं प्रवक्ष्यामि। ताः सन्ति संकल्पा च मुहूर्ता च, तथा साध्या च विश्वा च, हे दीप्तिमन्। विश्वायाः विश्वदेवा अभवन्, साध्यायाः साध्या उत्पन्नाः। भानवेः भानवः, मुहूर्तायाः मुहूर्तजाः जाताः। संकल्पायाः संकल्पः अभवत्; धर्मस्य दश पुत्राः स्मर्यन्ते। प्रात्यूषः प्रभासः च अष्टवसु मध्ये गण्येते। ध्रुवस्य पुत्रः पुण्यः कालः, लोकमापनः, इति स्मृतः। अनिलस्य पुत्रः पुरोजवः, यस्य गतिर्न ज्ञायते। प्रभासस्य पुत्रः विश्वकर्मा, सर्वशिल्पविद् प्रजापतिः, इति कीर्त्यते। कद्रूः ऋषिः मुनिः च धर्मज्ञौ उभौ, तयोः अपि पुत्रान् शृणु। विवस्वान्, सविता, पूषा, अंशुमान्, तथा विष्णुः इति। वैवस्वतकाले आदित्याः अदितेः पुत्राः स्मर्यन्ते। हिरण्यकशिपुः ज्येष्ठः, हिरण्याक्षः च तस्मात् अनन्तरः। तान् दिव्यान् वरान् दृष्ट्वा, सः विविधैः स्तवैः तान् स्तुतवान्। तेन संतप्ताः भग्नाश्च देवाः सर्षयः देवदेवम् पितामहम् जग्मुः। तं नित्यं, सर्वलोकानां पुरातनम्, परमपुरुषम् उपसस्रुः। सर्वदेवानां हितार्थं पद्मासनः तत्र जगाम। सः समुद्रमन्थनस्य उत्तरतीरे, यत्र हरिः भगवान् तिष्ठति, तत्र अगच्छत्। सः पादयोः शिरसा प्रणम्य, अञ्जलिं कृत्वा, वाक्यम् अब्रवीत्। सः सर्वव्यापी, नित्यः, महायोगी, सर्वदेवतात्मा, वैराग्यैश्वर्यनिष्ठः, रागरहितः, निर्मलः। अनन्त भगवान्, त्वम् रक्षितुम् अर्हसि; परमेश्वरः रक्षिता एव हि। ततः पद्मनाभः, पीताम्बरधारी, असुरारिः, निद्रातः उत्थाय उवाच। युष्माकम् आगमनस्य कारणम् किम्? किम् कार्यम् कर्तव्यम् इच्छथ? भगवन्, एकः दैत्यः सर्वान् देवताः सर्षिभिः सह पीडयति। त्वम् तं हन्तुम् अर्हसि; त्वम् सर्वरक्षकः, विश्वमूर्तिः। तस्य दैत्यश्रेष्ठस्य वधाय, सः स्वयम् एकं पुरुषम् सृष्टवान्। तस्मै, शङ्खचक्रगदाधराय, गरुडध्वजाय, वाक्यम् अब्रवीत्—त्वया तेजसा शीघ्रं अत्र आगन्तव्यम्। सः महान्, अव्यक्तः पुरुषः, दैत्यपुरीम् अगच्छत्। देवः गरुडारूढः, महमेरुसदृशः, प्रकटितः। तदा, दैत्यपतिस्य भीताः तं शब्दं न्यवेदयन्। सः पुरुषः भीषणं शब्दम् उत्सृज्य, अमरारात्, तं विज्ञाय। ततः, प्रह्लादपूर्वकैः पुत्रैः, सशस्त्रैः, सवर्मभिः सह, दैत्यः निर्गतः। सः पुरुषम्, पर्वताकारम्, अन्यं नारायणम् इव, अपश्यत्। "एषः देवः, देवतानां रक्षकः, नारायणः, अस्माकं रिपुः" इति। तदा भगवान् तान् सर्वान् सहजं समूलं विनाशयामास। प्रह्लादः, अनुह्लादः, संह्लादः, ह्लादः च—एते तस्य पुत्राः। संह्लादस्य कौमारः, आग्नेयः च—तथा ह्लादस्य अपि। तेषां कश्चन विष्णुम्, वासुदेवम्, किंचित् अपि न हिंसितुम् अशकत्।