ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰਣਂ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾ ਤਵ
ਕੀ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਕਰਤੂਤ ਹੈ?
ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਂ ਸ੍ਵਯਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਮਸਃ ਪਰਮ੍
ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਜਗਦਥਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਕਾਰਣਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ; ਕਾਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਗੀਯਤੇ
ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਯ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਭਾਵਨਾਤ੍ਰਯਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਕਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਪਾਵਨਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਾਧਨ ਕੀ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਤ ਕੀ ਹਨ?
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਯਥਾਵਦਧੁਨਾਖਿਲਮ੍
ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਕੁ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਯਥਾਵਦਖਿਲਂ ਸਰ੍ਵਮਵੋਚਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ऽਭਵਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਪਰਂ ਭਾਵਪੂਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਰਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵੈਰਾਗਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਵਨਾਮਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਮਕ੍ਸ਼ਰਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਖਰੀ ਭਾਵਨਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਂ ਵਿਨਿਦ੍ਰਾ ਜਿਤਸ਼੍ਵਾਸਾਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਵਾਸ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋੜਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਸ਼ੇਨੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਪਥਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਯਯੁਃ
ਰਸਤੇ ਤੇ ਯੋਗੀ-ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰਮਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਭਵਨਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਂ ਪੂਰ੍ਵਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਵੇਖਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮੁਦਾਰਾਙ੍ਗਮਰ੍ਚਿਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਆਪ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃ ਸਾਮਸਂਜ੍ਞਂ ਤਤ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਮਮਲਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ ਥਾਂ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਮਯਂ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਨਿष੍ਠਾ ਚੈਵ ਮਨੀषਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਤੇਜਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਆਨਨ੍ਦਮਚਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤ੍ਪਾਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਆਨੰਦਮਈ, ਅਡੋਲ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਾਤ੍ਮਨੋ ਧਾਮ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਖ੍ਯਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੋਖ ਦੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਾਨ੍ਤਿਮਂ ਭਾਵਂ ਮਾਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਤਰੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਅੰਤਿਮ ਭਾਵ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਸਾਰੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਗਰੁੜ ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਤਦ੍ ਵਦਾਸ਼ੇषਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਭਵਤਾ ਪੁਰਾ
ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।