ਦਧਾਨਮੁਰਸਾ ਮਾਲਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਨਨ੍ਤਮਹਿਮਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਭੀਤਿਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਬਭਾषੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਯਨ੍ਮੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਕ੍ਤਾਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਾ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧੀ, ਅਵਿਆਕਤ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ—
ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਲੀਯਤੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤਵ ਹੈ।
ਅਪਰੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਜ੍ਞਾਃ ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਸ਼ਿਵਸਂਸ਼੍ਰਯੇ
ਕਈ ਹੋਰ ਜੋ ਅਸਲ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਗੇਪਣ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਨਿਯਤਿਰ੍ਮਾਯਾ ਕਲਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਭਵਨ੍
ਅਗਿਆਨ, ਸੀਮਿਤਤਾ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤੱਤ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੇਦਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵੇਭੇਦਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਿਜਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਫਰਕਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਫਰਕ ਤੇਰੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਧਾਨਾਦ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਕਰੋਤਿ ਵਿਕਰੋਤਿ ਚ
ਮੂਲ ਪਦਾਰਥ ਤੋਂ ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਤੇ ਬਦਲਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵਾਨਨ੍ਦਦਾਯਿਨੀ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਸ਼ਿਵਂ ਸਰ੍ਵਗਤਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੈਂ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ।
ਵਾਯੁਰ੍ਬਲਵਤਾਂ ਦੇਵਿ ਯੋਗਿਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਕਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹਵਾ ਹੈਂ; ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕੁਮਾਰਕਾ ਹੈਂ।
ਸਾਂਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਪਿਲੋ ਦੇਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਮਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਸਾਂਖਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਪਿਲ ਦੇਵ ਹੈਂ; ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਹੈਂ।
ਵੇਦਾਨਾਂ ਸਾਮਵੇਦਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਛਨ੍ਦਸਾਮਸਿ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹੈਂ; ਛੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈਂ।
ਮਾਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਕਾਲਃ ਕਲਯਤਾਮਸਿ
ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਹੈਂ; ਸਮਾਂ ਮਾਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਮਾਂ ਹੈਂ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹੈਂ; ਇਸ਼ਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵੋਪਨਿषਦਾਂ ਦੇਵਿ ਗੁਹ੍ਯੋਪਨਿषਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਗੁਪਤ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਾਰ੍ਗਾਣਾਂ ਵਾਚਾਂ ਦੇਵਿ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਭ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਹੈਂ; ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀ ਸਤੀਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪਤਤਾਮਸਿ
ਸਤੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈਂ; ਉੱਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੁਪਰਨ ਹੈਂ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚਾਸਿ ਜਪ੍ਯਾਨਾਂ ਯਜੁषਾਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈਂ; ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਅ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈਂ; ਸੱਚਮੁਚ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤਮਸਃ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਤਦੇਵ ਰੂਪਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ
ਉਸੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਣਾਭਿਧਾਨਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਰੂਪਮ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਣਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਰੂਪਂ ਪੁਰੁषਾਭਿਧਾਨਮ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਰੂਪਮਲੁਪ੍ਤਭੇਦਮ੍
ਤੇਰੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ।
ਸਮਨ੍ਵਿਤਂ ਦੇਵਿ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਰੂਪਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਰੂਪਂ ਜਗਦਣ੍ਡਸਂਜ੍ਞਮ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਜਗਤ ਦੇ ਅੰਡਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਾਮਿ ਰੂਪਂ ਰਵਿਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥਮ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਰਾਯਣਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਰੂਪਮ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।