ਧਾਰਾਧਰਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਵਰਾਵਰਸਹਸ੍ਤ੍ਰਦਾ
ਉਹ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਝਲਣ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਅਕਾਰੀ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰਾ ਸ਼੍ਰੀਕਰੀ ਕਲ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਝਲਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਾ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸ੍ਰੀਧਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਿਹਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦੈਤ੍ਯਸਙ੍ਘਾਨਾਂ ਸਿਹਿਕਾ ਸਿਹਵਾਹਨਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਿਹਿਕਾ ਦੀ ਧੀ ਤੇ ਸਿੰਘ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।
ਰਸਜ੍ਞਾ ਰਸਦਾ ਰਾਮਾ ਲੇਲਿਹਾਨਾਮृਤਸ੍ਤ੍ਰਵਾ
ਉਹ ਸਵਾਦ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਸਵਾਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਰਮਣੀਯ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਪਕਦਾ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਦਣ੍ਡਾ ਵਜ੍ਰਜਿਹ੍ਵਾ ਵੈਦੇਵੀ ਵਜ੍ਰਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਉਹ ਵਜਰ ਦੀ ਲਾਠੀ ਫੜਣ ਵਾਲੀ, ਵਜਰ ਵਰਗੀ ਜੀਭ ਵਾਲੀ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਗਾਰੁਡੀ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰੀ ਕਮ੍ਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਗਾਂਧਰਵ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਈ ਤੇ ਕੰਬਲਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਕਰਾ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਕਂਸਪ੍ਰਾਣਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਉਸ ਦੀ ਘੇਰਬੰਦੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕੰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦੇਵਤਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਦਿਵਾਪਰਾ
ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਹੀ ਦਿਵਿਆ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁਗੰਧਤ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਦਿਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਸ਼ਿष੍ਟੇष੍ਟਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼ਿष੍ਟਪ੍ਰਪੂਜਿਤਾ
ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ-ਮੰਦਿਆਂ ਦੋਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਤਾ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਸੁषੁਮ੍ਨਾ ਸੂਰ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਖਮ ਨਾਡੀ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮਵਾਹਨਾ
ਉਹ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਮਯੀ ਵਿਧਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਧਰ੍ਮਿਣੀ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਧਰਮ-ਧਾਰੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋਪਦੇष੍ਟ੍ਰੀ ਧਰ੍ਮਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਗਮ੍ਯਾ ਧਰਾਧਰਾ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ-ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਾਸ਼੍ਰਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਰੋਤ ਵੀ ਹੈ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਾ ਵਿਯਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਰਮੂਰ੍ਤਿਕਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼-ਸਵਰੂਪ, ਸਭ ਕੁਝ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਵੀ ਹੈ।
ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭੀਤਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਫਿਰ, ਡਰ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਭੀਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੂਪਮਨ੍ਯਤ੍ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਡਰ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਇਹ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ; ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿਖਾ।
ਸਂਹृਤ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਰੂਪਮਪਰਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ।
ਦ੍ਵਿਨੇਤ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਨੀਲਾਲਕਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਾਂ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਅ, ਤੇ ਨੀਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ ਵਿਸ਼ਾਲਸਂਵृਤ੍ਤਲਲਾਟਤਿਲਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੱਥਾ, ਤਿਲਕ ਦੇ ਨੂਰ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਦਧਾਨਮੁਰਸਾ ਮਾਲਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਂ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨਂ ਦਿਵ੍ਯਮਨਨ੍ਤਮਹਿਮਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਭੀਤਿਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਬਭਾषੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਯਨ੍ਮੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਕ੍ਤਾਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਾ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧੀ, ਅਵਿਆਕਤ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ—
ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਲੀਯਤੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤਵ ਹੈ।
ਅਪਰੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਜ੍ਞਾਃ ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਸ਼ਿਵਸਂਸ਼੍ਰਯੇ
ਕਈ ਹੋਰ ਜੋ ਅਸਲ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚੰਗੇਪਣ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਨਿਯਤਿਰ੍ਮਾਯਾ ਕਲਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਭਵਨ੍
ਅਗਿਆਨ, ਸੀਮਿਤਤਾ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਤਾਕਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਤੱਤ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੇਦਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵੇਭੇਦਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਿਜਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਫਰਕਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਫਰਕ ਤੇਰੇ ਹੀ ਅੰਦਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਧਾਨਾਦ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਕਰੋਤਿ ਵਿਕਰੋਤਿ ਚ
ਮੂਲ ਪਦਾਰਥ ਤੋਂ ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਜਗਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਤੇ ਬਦਲਦੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵਾਨਨ੍ਦਦਾਯਿਨੀ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।