ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਨ੍ਨਿਦ੍ਰਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਦਮ-ਅੱਖ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਕਵਿषਯਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਗੇਸ਼ ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਤ ਰੂਪ।
ਉਵਾਚ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਸ਼ੇषਜਗਤੋ ਹਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗੇਨ ਪੂਜਨੀਯੋ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਕਤੀ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਵृਤਿਂ ਚਾਪਿ ਮੇ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੋਸ਼੍ਵਰਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਦ੍ਵੈਤਂ ਭਾਵਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ ਸਮਝੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ।
ਅਨ੍ਯਾ ਚ ਭਾਵਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਸਾ ਗੁਣਾਤਿਗਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਦਾਦ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਵੈਦਿਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੂਲ ਰੀਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਏ; ਇਹ ਹੀ ਵੈਦਿਕ ਸਿਖਿਆ ਹੈ।
ਸਮਾਰਾਧਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰਣਂ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਾ ਤਵ
ਕੀ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਕਰਤੂਤ ਹੈ?
ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਂ ਸ੍ਵਯਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਮਸਃ ਪਰਮ੍
ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ, ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਜਗਦਥਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਕਾਰਣਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ; ਕਾਰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਰ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਗੀਯਤੇ
ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਯ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਕਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਭਾਵਨਾਤ੍ਰਯਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਕਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਪਾਵਨਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸਾਧਨ ਕੀ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਰਤ ਕੀ ਹਨ?
ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਯਥਾਵਦਧੁਨਾਖਿਲਮ੍
ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਸਾਰਾ ਕੁ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਯਥਾਵਦਖਿਲਂ ਸਰ੍ਵਮਵੋਚਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੁਗृਹ੍ਯ ਚ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੋ ऽਭਵਮ੍
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਰਾਧਯਾਮਾਸ ਪਰਂ ਭਾਵਪੂਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਰਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵੈਰਾਗਤਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭਾਵਨਾਮਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਮਕ੍ਸ਼ਰਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਖਰੀ ਭਾਵਨਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਂ ਵਿਨਿਦ੍ਰਾ ਜਿਤਸ਼੍ਵਾਸਾਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਅਵਸਥਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਵਾਸ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲੋੜਦੇ ਹਨ।
ਆਕਾਸ਼ੇਨੈਵ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨ੍ਯੇ ਪਥਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਯਯੁਃ
ਰਸਤੇ ਤੇ ਯੋਗੀ-ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕੋਲ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦ੍ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟਂ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਰਮਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਭਵਨਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਂ ਪੂਰ੍ਵਮਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਖ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਵੇਖਿਆ।