ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਯੋ ऽਖਿਲਾਧਾਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੇषਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨृਤ੍ਯਤ੍ਯਨਨ੍ਤਮਹਿਮਾ ਤਸ੍ਮੈ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦੇਵਂ ਨਮਸ੍ਯੇ ਭਵਤਸ੍ਤਨੁਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਞ੍ਜਾਨਾਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਯੋਗਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਪਾਰਤਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਤਤ੍ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਸੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਵਨ੍ਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗृਣਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦ੍ਭਾਵਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਚ ਦਦੌ ਹਰਃ
ਹਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸ਼ਵਰਤਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਜਹਰਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਸੋ ऽਨੁਗृਹ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਕृਤਂ ਮਯਾ ਤਤ੍ ਸਕਲਂ ਸृਜਸ੍ਵ ਵਿਵਿਧਂ ਜਗਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਗਤ ਰਚ।
ਸਰ੍ਗਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਗੁਣੈਰ੍ਨਿष੍ਕਲਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਲੈਣ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਅੰਗ-ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਮਮੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਙ੍ਗਾਦ੍ ਵਾਮਾਙ੍ਗਾਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਹੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸਂਬਭੂਵਾਥ ਰੁਦ੍ਰੋ ऽਸਾਵਹਂ ਤਸ੍ਯਾਪਰਾ ਤਨੁਃ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਜਨਮਿਆ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰੂਪ ਹਾਂ।
ਵਿਭਜ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮੇਕੋ ऽਪਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਰੂਪਃ ਕੇਵਲਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਾਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤ੍ਰਿਨਯਨਾ ਯੋਗਿਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਾ ਸਦਾ
ਮਹਾਂਈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਨਤੇਜੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ, ਗਿਆਨ, ਚਮਕ ਤੇ ਯੋਗ-ਸੰਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਤਮਸਾ ਮਾਮਨ੍ਯੋ ऽਭਿਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਤਦਾ ਤਦਾ ਮੇ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਨਘ
ਹਰ ਵਾਰੀ, ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।
ਸਹੈਵ ਮਾਨਸੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਆਪਣੇ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਰਾਯਣਾਖ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਿਜਾਪਤਿਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਦਾ ਭਗਵਾਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਪ੍ਰਜਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਮਤ੍ਰਿਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਸੋ ऽਸृਜਦ੍ ਯੋਗਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼, ਅਤ੍ਰੀ ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੁਲ੍ਯਾਃ ਸਾਧਕਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ, ਸਿਧ ਹੋਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸ੍ਥਾਨਾਭਿਮਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਯਥਾ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਜੋ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਸਹੈਵ ਮਾਨਸੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤਾਪ ਪਰਮਂ ਤਪਃ
ਆਪਣੇ ਮਨ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਾਣਿਰੀਸ਼ਾਨਃ ਪ੍ਰਦੁਰਾਸੀਤ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਵਿਭਜਾਤ੍ਮਾਨਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਭਯਾਤ੍
‘ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਡਰ ਕਰਕੇ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਪੁਰੁषਤ੍ਵਂ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਚੈਕਧਾ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਦਸ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਕ ਹੀ ਬਣਾਇਆ।
ਕਪਾਲੋਸ਼ਾਦਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇ ਨਿਯੋਜਿਤਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਪਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲਾਇਆ ਗਿਆ।