ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪੁਰੁषੋ ਨਿष੍ਕਲੋ ਹਰਃ
ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਾਂਤ, ਅਖੰਡ ਪੁਰੁਸ਼, ਹਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਪੁਰੁषੋ ऽਨਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਅਨੰਤ ਪੁਰੁਸ਼, ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋ।
ਯਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਭਵਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਸ਼ਮੁਦਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਰਾਜੇ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਪੇਟ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਮਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਵ੍ਯਂ ਪਿਤृਗਣਾਨਾਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਵਹ੍ਨ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਵਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੀਯਤੇ ਦੇਵਤਾਸਙ੍ਘੈਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਸੋਮ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਚਰੀ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਾਯ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਵਾਯੂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨੁਭੂਤਿਯੋਗੇਨ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਯੋ ऽਖਿਲਾਧਾਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੇषਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨृਤ੍ਯਤ੍ਯਨਨ੍ਤਮਹਿਮਾ ਤਸ੍ਮੈ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਂ ਸਰ੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦੇਵਂ ਨਮਸ੍ਯੇ ਭਵਤਸ੍ਤਨੁਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਞ੍ਜਾਨਾਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਯੋਗਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਪਾਰਤਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਤਤ੍ ਪਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਸੱਚ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਵਨ੍ਤਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਗृਣਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦ੍ਭਾਵਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਚ ਦਦੌ ਹਰਃ
ਹਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸ਼ਵਰਤਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਜਹਰਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਃ ਸੋ ऽਨੁਗृਹ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਕृਤਂ ਮਯਾ ਤਤ੍ ਸਕਲਂ ਸृਜਸ੍ਵ ਵਿਵਿਧਂ ਜਗਤ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਗਤ ਰਚ।
ਸਰ੍ਗਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯਗੁਣੈਰ੍ਨਿष੍ਕਲਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਲੈਣ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਅੰਗ-ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਮਮੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਙ੍ਗਾਦ੍ ਵਾਮਾਙ੍ਗਾਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਹੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਸਂਬਭੂਵਾਥ ਰੁਦ੍ਰੋ ऽਸਾਵਹਂ ਤਸ੍ਯਾਪਰਾ ਤਨੁਃ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਜਨਮਿਆ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਰੂਪ ਹਾਂ।
ਵਿਭਜ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮੇਕੋ ऽਪਿ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਰੂਪਃ ਕੇਵਲਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਭਾਵਤਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਾਕਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੈ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤ੍ਰਿਨਯਨਾ ਯੋਗਿਨਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਾ ਸਦਾ
ਮਹਾਂਈ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵਿਜ੍ਞਾਨਤੇਜੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ, ਗਿਆਨ, ਚਮਕ ਤੇ ਯੋਗ-ਸੰਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨ ਤਮਸਾ ਮਾਮਨ੍ਯੋ ऽਭਿਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਾਲ ਬਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਤਦਾ ਤਦਾ ਮੇ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵਾਨਘ
ਹਰ ਵਾਰੀ, ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।