ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ।
ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਮਾਤਾ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਰਮ ਮਾਤਾ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਦਾਸ੍ਯਤੀਤ੍ਯਾਹ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਨਾਰਾਯਣ ਆਪ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣਗੇ।'
ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਓਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਈ।
ਆਰਾਧਯਦ੍ਧृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਪ੍ਰਭਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਨਿਵੇਕਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਯੋਗੀ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਗਨ੍ਮਯਃ
ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਕੁष੍ਣ ਵਿष੍ਣੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਨਾਂ ਹੇਤਵੇ ऽਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਯੇ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰੁषਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਹੀਨਾਯ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਭੇਦਾਭੇਦਵਿਹੀਨਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤ੍ਵਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੇ
ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਭੇਦ-ਅਭੇਦ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਆਨੰਦ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਨ੍ਤਮੂਰ੍ਤਯੇ ਤੁਭ੍ਯਮਮੂਰ੍ਤਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਸਰਵੋਚਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਰਵੋਚਤ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪਿਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਹੇ ਉੱਚਤ ਪੁਰਖ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਧਾਰਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮਨਨ੍ਤਂ ਤਮਸਃ ਪਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਭਵਤੋ ਰੂਪਂ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਉੱਚਤ ਥਾਂ ਹੈ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਮਥ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਉਸਨੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾਵਤ੍ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਪਰਮ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਨ੍ਨਿਦ੍ਰਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਦਮ-ਅੱਖ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਕਵਿषਯਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੋਗੇਸ਼ ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਗਤ ਰੂਪ।
ਉਵਾਚ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਸ਼ੇषਜਗਤੋ ਹਿਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗੇਨ ਪੂਜਨੀਯੋ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਕਤੀ-ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਵृਤਿਂ ਚਾਪਿ ਮੇ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੋਸ਼੍ਵਰਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਦ੍ਵੈਤਂ ਭਾਵਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਦਵੈਤ ਸਮਝੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੋਗੇ।
ਅਨ੍ਯਾ ਚ ਭਾਵਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਸਾ ਗੁਣਾਤਿਗਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਾਵਨਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਦਾਦ੍ਯਾਮਿਤ੍ਯੇषਾ ਵੈਦਿਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੂਲ ਰੀਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਏ; ਇਹ ਹੀ ਵੈਦਿਕ ਸਿਖਿਆ ਹੈ।
ਸਮਾਰਾਧਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।