ਪ੍ਰਾਕृਤਃ ਪ੍ਰਲਯਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਬੀਜੋ ਯੋਗ ਏਵ ਚ
ਕੁਦਰਤੀ ਪ੍ਰਲੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਜੋਗ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਕੂਰ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਚ ਜਗਾਮ ਹ
ਕੂਰਮ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਮृਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪੁਰੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਦੇਵਾਦਿਦੇਨੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਨਾ
ਸਿੱਧਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਆਦਿ ਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲੇ, ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੋ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਭੋਗਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਨ੍
ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਸਂਸ੍ਕਾਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਪਿਛਲੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋਰ੍ऽਥਂ ਵਿਚਾਰਯੇਤ੍ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਅਰਥ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਰ ਚੇਦਂ ਪਰਮਮੇਤਦੇਵਾਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵੈਕਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਤ੍ ਸਾਧਨਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਉੱਚਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਥ੍ਯਤੇ ਹਿ ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇषੁ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇੱਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਸਤਕਰਮੀਓ, ਹੋਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਹਿ ਯਥਾਰ੍ਥਤਃ
ਇੱਥੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਗਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਹੈ; ਸਾਰੀਆਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ।
ਯੋ ऽਧੀਤੇ ਸ ਤੁ ਮੋਹਾਤ੍ਮਾ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਈ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਚਾਥ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵੇਦਾਰ੍ਥਪਰਿਬृਂਹਣਮ੍
ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣਨਾ ਤੇ ਵਿਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਰਯਾਨ੍ ਸ਼ੁਨਾਂ ਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਧਃ
ਪਰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯੇਤਵ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਯਨ ਦਾ ਗ੍ਰੰਥ ਵੀ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰ੍ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪਾਰਾਸ਼ਰਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਵਿਆਸ ਦਾ ਵੀ।
ਗੌਤਮਾਯ ਦਦੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਵ ਪਰਾਸ਼ਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਨੂੰ।
ਮੁਨਿਭ੍ਯਃ ਕਥਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਸੁਣਾਇਆ ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾਯ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖੋ ਦੇਵਲਾਦਿਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੰਚਸ਼ਿਖ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚਤਮ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਵਲ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਲੇਭੇ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਮਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਂਚਯਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਸਭ ਅਰਥਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰਚਨਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਊਚਿਵਾਨ੍ ਵੈ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕੇ ਜਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਨੇ
ਪਾਰਾਸਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।