ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਭਾਵਂ ਨ ਸृष੍ਟੌ ਦਧਿਰੇ ਮਤਿਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ।
ਬਭੂਵ ਨष੍ਟਚੇਤਾ ਵੈ ਮਾਯਯਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੋਹਨਾਸ਼ਾਯ ਪਦ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਦਮਜਨ ਨੂੰ, ਭਟਕਾਵੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਚਾਰਿਆ।
ਯਦੁਕ੍ਤਵਾਨਾਤ੍ਮਨੋ ऽਸੌ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਤਵ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟੁਮਨਾਸ੍ਤੇਪੇ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍
ਜੀਵ ਰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਦੁਃ ਖਾਤ੍ ਕ੍ਰੋਧੋ ऽਭ੍ਯਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ, ਗੁੱਸਾ ਉਪਜਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦੁਭ੍ਯੋ ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤਥਾਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਜਨਮ ਲਏ।
ਜਹੌ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤਦਹਨੋਪਮਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ।
ਰੋਦਨਾਦ੍ ਰੁਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਰੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਚੈषਾਮष੍ਟਾਨਾਂ ਦਦੌ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਮਹਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਅੱਠਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਭੀਮਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ
ਭੀਮਾ, ਉਗ੍ਰਾ, ਮਹਾਦੇਵ—ਇਹ ਸੱਤ ਨਾਮ ਹਨ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਤਾ ਅष੍ਟਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਦੀਕਸ਼ਿਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚੰਦ੍ਰ—ਇਹ ਅੱਠ ਰੂਪ ਹਨ।
ਤੇषਾਮष੍ਟਤਨੁਰ੍ਦੇਵੋ ਦਦਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਅੱਠ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਰੋਹਿਣੀ ਚੇਤਿ ਪਤ੍ਨਯਃ
ਸਵਾਹਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦੀਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਨੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸਰ੍ਗੋ ऽਥ ਸਨ੍ਤਾਨੋ ਬੁਧਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਸੁਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸਕੰਦ, ਸਰਗ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਬੁਧ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਧਰ੍ਮਂ ਚ ਕਾਮ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੰਤਾਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਰਾਗ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਤਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਾਮृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਅਟੱਲ, ਸਦੀਵੀ, ਉੱਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਪੀ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਮਨਸਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਰੁਦ੍ਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਾਨृष੍ਟਿਘ੍ਨਾਨ੍ ਮਹਾਨਨ੍ਦਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਨ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵੀਤਰਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨ੍ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰਾਗੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ।
ਜਰਾਮਰਣਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਜਹਰਾ ਹਰਂ ਗੁਰੁਃ
ਹਰਾ ਗੁਰੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।
ਅਨ੍ਯਾਃ ਸृਜਸ੍ਵ ਭੂਤੇਸ਼ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ ਜੋ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਤਾਦृਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸृਜ ਤ੍ਵਮਸ਼ੁਭਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਸਾ ਸਰਗ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਸ੍ਥਾਣੁਤ੍ਵਂ ਤੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਅਡੋਲਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੀ।
ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟृਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਸਂਬੋਧੋ ਹ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਕੋਲ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ।
ਸ ਏਵ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪਿਨਾਕੀ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸਹੈਵ ਮਾਨਸੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਿਸ੍ਫਾਰਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਜਗਤਾਮੇਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਕੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਦੇਵਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।