ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਣ੍ਟਕਾਵੇਤਾਵਸੁਰੌ ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਦੋ ਦੈਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹਨ; ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸ ਤਯੋਰ੍ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਾਵੁਭੌ
ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਵ੍ਯਨਯਤ੍ ਕੈਟਭਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਜਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਨਯਨ੍ਮਧੁਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮਧੁ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਬਭਾषੇ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹਾਵਿष੍ਟਮਨਾ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਨਾਹਂ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਵੋਢੁਂ ਤੇਜਾਮਯਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਹਾਨ, ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਵਾਚ ਵੈष੍ਣਵੀਂ ਨਿਦ੍ਰਾਮੇਕੀਭੂਯਾਥ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਨਿਦਰਾ ਦੇਵੀ, ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਰਾਯਣਾਖ੍ਯੋ ऽਸੌ ਸੁष੍ਵਾਪ ਸਲਿਲੇ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਾ।
ਅਨਾਦ੍ਯਨਨ੍ਤਮਦ੍ਵੈਤਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜਾਂ ਅੰਤ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਇਕੋ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਸਰ੍ਜ ਸृष੍ਟਿਂ ਤਦ੍ਰੂਪਾਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਭਾਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਭਾਵ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ।
ऋਭੁਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਪੁਰ੍ਵਜਂ ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਿਭੂ ਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਰਚੇ।
ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਭਾਵਂ ਨ ਸृष੍ਟੌ ਦਧਿਰੇ ਮਤਿਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਭਾਵ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿਚ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲਾਇਆ।
ਬਭੂਵ ਨष੍ਟਚੇਤਾ ਵੈ ਮਾਯਯਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰਾਤ੍ਮਨਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੋਹਨਾਸ਼ਾਯ ਪਦ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਦਮਜਨ ਨੂੰ, ਭਟਕਾਵੇ ਤੇ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਚਾਰਿਆ।
ਯਦੁਕ੍ਤਵਾਨਾਤ੍ਮਨੋ ऽਸੌ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਤਵ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟੁਮਨਾਸ੍ਤੇਪੇ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍
ਜੀਵ ਰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਦੁਃ ਖਾਤ੍ ਕ੍ਰੋਧੋ ऽਭ੍ਯਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ, ਗੁੱਸਾ ਉਪਜਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ऽਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦੁਭ੍ਯੋ ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤਥਾਭਵਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਅੰਸੂਆਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਜਨਮ ਲਏ।
ਜਹੌ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਕ੍ਰੋਧਾਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤਦਹਨੋਪਮਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਅੱਗ।
ਰੋਦਨਾਦ੍ ਰੁਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਰੋਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਚੈषਾਮष੍ਟਾਨਾਂ ਦਦੌ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਮਹਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਅੱਠਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਭੀਮਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਵੈ
ਭੀਮਾ, ਉਗ੍ਰਾ, ਮਹਾਦੇਵ—ਇਹ ਸੱਤ ਨਾਮ ਹਨ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤ੍ਯੇਤਾ ਅष੍ਟਮੂਰ੍ਤਯਃ
ਦੀਕਸ਼ਿਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚੰਦ੍ਰ—ਇਹ ਅੱਠ ਰੂਪ ਹਨ।
ਤੇषਾਮष੍ਟਤਨੁਰ੍ਦੇਵੋ ਦਦਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਅੱਠ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਰੋਹਿਣੀ ਚੇਤਿ ਪਤ੍ਨਯਃ
ਸਵਾਹਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦੀਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰੋਹਿਨੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸਰ੍ਗੋ ऽਥ ਸਨ੍ਤਾਨੋ ਬੁਧਸ਼੍ਚੈषਾਂ ਸੁਤਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸਕੰਦ, ਸਰਗ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਬੁਧ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜਾਧਰ੍ਮਂ ਚ ਕਾਮ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈਰਾਗ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੰਤਾਨ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਰਾਗ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਤਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਾਮृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਅਟੱਲ, ਸਦੀਵੀ, ਉੱਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਪੀ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਮਨਸਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਰਗੇ ਰੁਦ੍ਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਾਨृष੍ਟਿਘ੍ਨਾਨ੍ ਮਹਾਨਨ੍ਦਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਨ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਫੜਦੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।