ਏਕੈਕਂ ਪਾਵਯੇਤ੍ ਪਾਪਂ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਾਯੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾषਿਤਮ੍
ਵਾਯੂ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣਾ ਦੱਸਿਆ।
ਰਮਤੇ ऽਧ੍ਯਾਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਅਜੇ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਮਥਾ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਜਾਪ ਰੁਦ੍ਰਮਨਿਸ਼ਂ ਯਤ੍ਰ ਨਨ੍ਦੀ ਮਹਾਗਣਃ
ਉਥੇ ਮਹਾਂਗਣ ਨੰਦੀ ਸਦਾ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦਦਾਵਾਤ੍ਮਸਮਾਨਤ੍ਵਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਞ੍ਚਨਮੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ।
ਆਰਾਧਯਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸੋਮੋ ਗਣਵृਤੋ ਵਰਦੋ ऽਸ੍ਮੀਤ੍ਯਭਾषਤ
ਸ਼ਰਵ, ਸੋਮ, ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਯੋਨਿਜਂ ਮृਤ੍ਯੁਹੀਨਂ ਦੇਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇਰਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਹਰਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰਾ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਕਰ੍ष ਲਾਙ੍ਗਲੇਨੋਰ੍ਵੋਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾਦृਸ਼੍ਯਤ ਸ਼ੋਭਨਃ
ਉਸਨੇ ਹਲ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਬੱਚਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭਾਸਯਨ੍ ਦਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਲਾਵਣਯ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ਿਲਾਦਂ ਤਾਤ ਤਾਤੇਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਨਨ੍ਦੀ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਨੰਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸ਼ਿਲਾਦਾ ਨੂੰ 'ਪਿਤਾ ਜੀ! ਪਿਤਾ ਜੀ!' ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਮੁਨਿਭ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯੇ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਃ
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਉਪਨੀਯ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਦਮਧ੍ਯਾਪਯਤ੍ ਸੁਤਮ੍
ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਨਯਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਜੇष੍ਯੇ ਮृਤ੍ਯੁਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਸਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ, 'ਮੈਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ; ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਾਂਗਾ।'
ਜਜਾਪ ਰੁਦ੍ਰਮਨਿਸ਼ਂ ਮਹੇਸ਼ਾਸਕ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਗਤ੍ਯ ਸਾਮ੍ਬਃ ਸਗਣੋ ਵਰਦੋ ऽਸ੍ਮੀਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਤਾਵਦਾਯੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵ ਦੇਹੀਤਿ ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰ
'ਵੱਡੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਜਿਤੀ ਉਮਰ ਦਾ ਵਰ ਦੇ,' ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਜਜਾਪ ਕੋਟਿਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਭੂਯਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਦਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਨੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਕ੍ਰੋੜ ਵਾਰੀ ਜਾਪ ਕੀਤਾ।
ਆਗਤ੍ਯ ਵਰਦੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਤਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤ੍ਯਾਹ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵੋ ऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਸਰਵ ਵਿਆਪਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਫਿਰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਵਰਦੋ ऽਸ੍ਮੀਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਤਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨਾਹ ਨ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਮੁੜ ਨਾ ਜਪੀਂ।'
ਮਹਾਗਣਪਤਿਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਤੂੰ ਦੇਵੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾ-ਗਣਪਤੀ ਬਣ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਧਿਪਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਮਦ੍ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਲ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸਰਵ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਂ।
ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਸ੍ਥਾਯੀ ਤਤੋ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਮਤ੍ਪਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਅਭਿषੇਕੇਣ ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਮਯੋਜਯਤ੍
ਸਹੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਾਲ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਮਰੁਤਾਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਯਸ਼ੇਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਨੇਕ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਯਸ਼ਾ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮृਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।