ਤਾਰਿਤਾਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਅਤੇ ਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਤਪ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਤੇਨ ਸਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਨਾਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
ਹੋਮਾਚ੍ਚੈਵੋਪਵਾਸਾਚ੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਤ੍ ਫਲਮ੍
ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਹਵਨ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਸਦਾ ਭਰ੍ਗਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਉਥੇ ਭਰਗਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੰਕਰ।
ਕੈਲਾਸਾਚ੍ਚਾਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਹਰਃ
ਕੈਲਾਸ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਹਰਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਗਣਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਨਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪੁਙ੍ਗਵ
ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੇਵਤਾ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਤਪਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਨਨ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਤਪ ਤੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਬੇਅੰਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥੇ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤ੍ਕੁਲੋਪੇਤੋ ਨ ਚ੍ਯਵੇਦੈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਪਦਾਤ੍
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਕਵੀਹ ਪੀੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਿਗਦਾ।
ਨ ਤਾਂ ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਾਂ ਲਭੇਤ੍
ਸ਼ੁਕਲਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜੋ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸੋਪਵਾਸਃ ਸਨ੍ ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ, ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ—
ਏਤਤ੍ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਾਦਯਤਿ ਯਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਸੁਣ।
ਤਾਵਦ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਕ੍ਤਭੀਜੀ ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਯੋਨਿਸਙ੍ਕਟਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਭੋਜਯੇਦੇਕਂ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦੋਦਕਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਵਤਰਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਉਤਰੀ ਸੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਨ੍ਦੀਸ਼ਃ ਸੋਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਨੰਦੀਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਨਰਕਂ ਨੈਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ ਜਾਯਤੇ ਲੋਕੇ ਧਨਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦੀਪਂ ਘृਤੇਨ ਤੁ
ਉਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਘੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਘਣ੍ਟਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਕਪਿਲਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਘੰਟੀ ਵਾਲੀ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯਬਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਵਤ੍ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਚਿਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ।