ਰੁਦ੍ਰਗਾਤ੍ਰਾਦ੍ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਯਰੋਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਹਤੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਦਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਜਲ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਾਸਨਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਧੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਸਿਹਾਸਨਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤੀਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਦੌ ਯੋਗਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸੇਨ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੋਦਤੇ ਕਾਲਂ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਅਖੁੱਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਮृਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਃ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਯਥਾ
ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੇਕ ਤੇ ਸਤਕਰਮੀ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹੁਙ੍ਕਾਰਿਤਾ ਤੁ ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤਤੋ ਗਤਾ
ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਸ ਨੇ 'ਹੁੰ' ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ ਵ੍ਯਾਸੋ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਜੇ ਵਿਆਸ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਜਨ੍ਮਨਃ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਿਰਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਕੰਦ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਸਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਲਬ੍ਧਵਾਨ੍ ਯੋਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਭ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਜੋਗ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।