ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਤੁ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥ—
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ।
ਤਾਰਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਡੋਲ, ਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਰਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦਾ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਨਰਮਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਾਰ੍ਮਦਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਨਰਮਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਰਮਣੀਯਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤੁ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ
ਤਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰੇਣ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋਜਨਦ੍ਵਯਮਾਯਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੋ ਯੋਜਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਤੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਮਰਕਣ੍ਟਕੇ
ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਉਹ ਅਮਰਕੰਟਕ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਤੇ ਇਨਾਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨੀ ਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਦੇਵਲੋਕੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਂ ਤੁ ਲਭਤੇ ऽਸੌ ਵੈ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਲੇਖ੍ਯਵਾਹਨੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਦਾਸੀਦਾਸਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਚਿੱਤਰਿਤ ਵਾਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨੌਕਰ-ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਜੀਵੇਦ੍ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਵਨਸ੍ਯਾਮ੍ਬਰੇ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਹ੍ਰਦੋ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ 'ਜਲੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਿਤਰਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸਰਲਾਰ੍ਜੁਨਸਂਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਨਾਤਿਦੂਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਝੀਲ ਸਰਲ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਉਥੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਨਰ੍ਮਦਾਤੋਯਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛੂਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰੇਣ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਹੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰੇ ਕੂਲੇ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਯਥਾ ਮੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।