ਤਸ੍ਯਾਮਥੈਤੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਨੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਰੁਦ੍ਰਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪੁਰਖ—
ਦਾਵਿਰ੍ਬਭੌ ਜਨ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤੁ
ਉਹ ਜਨਮ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯੋਮਾਭਿਧਾਨਾ ਦਿਵਿ ਰਾਜਤੀਵ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ 'ਵਿਓਮ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ।
ਮਾਯਾਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਸ ਦੇਵਦੇਵਃ
ਮਾਇਆ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ—
ਮੇਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਮृਤਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਨੌਕਸਸ੍ਤੇ ਪੁਨਰੇਵ ਰੁਦ੍ਰਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮੁੜ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣੇ ਯਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ—
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਨਦੀ
ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਤੁ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥ—
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ।
ਤਾਰਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਡੋਲ, ਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਰਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦਾ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਨਰਮਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਾਰ੍ਮਦਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਨਰਮਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਰਮਣੀਯਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤੁ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ
ਤਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਾਰੇਣ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋਜਨਦ੍ਵਯਮਾਯਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੋ ਯੋਜਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਤੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤ੍ਯਮਰਕਣ੍ਟਕੇ
ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਉਹ ਅਮਰਕੰਟਕ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਹਿਂਸਾਨਿਵृਤ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਤੇ ਇਨਾਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਕੀਰ੍ਣੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨੀ ਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਦੇਵਲੋਕੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਂ ਤੁ ਲਭਤੇ ऽਸੌ ਵੈ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਲੇਖ੍ਯਵਾਹਨੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ਦਾਸੀਦਾਸਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਚਿੱਤਰਿਤ ਵਾਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨੌਕਰ-ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਜੀਵੇਦ੍ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਵਰ੍ਤਿਕਾ ਗਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਵਨਸ੍ਯਾਮ੍ਬਰੇ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ।