ਅਸੇਵ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਵੇਦਵਾਹ੍ਯਂ ਤਥੇਤਰਮ੍
ਜੋ ਅਮਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ।
ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੁ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੇਦਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਸਿਰਫ਼ ਸਦੀਵੀ ਵੇਦ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਚਿਰਾਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ਼ਵਰੀ ਗਿਆਨ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਧ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਹਿ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਓ, ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਵਿਚ ਲਗੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ—
ਵਿਤੇਨਿਰੇ ਬਹੂਨ੍ ਵਾਦਾਨ੍ਨਧ੍ਯਾਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨਸਂਸ਼੍ਰਯਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਈ ਵਾਦ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਕੋ ऽਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਭਾਵਾਨਾਂ ਹੇਤੁਰੀਸ਼੍ਵਰ ਏਵ ਚ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਹੈ।
ਆਵਿਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇਵੀ ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ਮਜਾ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ੍ਵਭਾਭਿਰ੍ਵਿਮਲਾਭਿਸ੍ਤੁ ਪੂਰਯਨ੍ਤੀ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਤ੍ ਪਰਮਸ੍ਯ ਬੀਜਮ੍
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਬੀਜ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਮਥੈਤੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਨੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਰੁਦ੍ਰਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਪੁਰਾਣਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਪੁਰਖ—
ਦਾਵਿਰ੍ਬਭੌ ਜਨ੍ਮਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤੁ
ਉਹ ਜਨਮ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਵ੍ਯੋਮਾਭਿਧਾਨਾ ਦਿਵਿ ਰਾਜਤੀਵ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ 'ਵਿਓਮ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ।
ਮਾਯਾਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਸ ਦੇਵਦੇਵਃ
ਮਾਇਆ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ—
ਮੇਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਮृਤਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਵਨੌਕਸਸ੍ਤੇ ਪੁਨਰੇਵ ਰੁਦ੍ਰਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮੁੜ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣੇ ਯਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ—
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨ੍ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰ੍ਮਦਾ ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾ ਨਦੀ
ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਯ ਤੁ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥ—
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਜੀਵ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ।
ਤਾਰਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਦੇ ਅਤੇ ਅਡੋਲ, ਤਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਰਣ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨਰ੍ਮਦਾ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਨਰਮਦਾ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤਿ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਾਰ੍ਮਦਮ੍
ਉਹ ਗੰਗਾ-ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਨਰਮਦਾ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਰਮਣੀਯਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸੁਹਾਵਣੀ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਤੁ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ
ਤਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਕੁਲਾਨਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।