ਕਿਂ ਤਤ੍ ਸੇਵ੍ਯਮਸੇਵ੍ਯਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਨਃ
ਕਿਹੜਾ ਸੇਵਾ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਨਹੀਂ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਾਵੇਵ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ।
ਯੋਗੇਨ ਸਹਿਤਂ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੰਖਿਆ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਤੁ ਕੇਵਲਂ ਸਮ੍ਯਗਪਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਪਰ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੰਤਮ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਾਯ ਸਾਂਖ੍ਯਂ ਵਿਮਲਮਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਸਾਫ ਸੰਖਿਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਆਗਤੋ ऽਹਮਿਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਪਯਨ੍ ਮੋਹਸਂਭਵਮ੍
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਮੋਹ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਮੇਵ ਚ
ਇਹ ਚੀਜ਼ ਜਤਨ ਨਾਲ ਜਾਣੀ, ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਵੇਖੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਨਨ੍ਦੋ ਨਿਰ੍ਮਲੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦੇਤਤ੍ ਸਾਂਖ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਸੰਖਿਆ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ ਕੈਵਲ੍ਯਮਮਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਵਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਿਤਃ
ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਮੁਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਤਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਯਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਹਿ ਵੇਦ੍ਯੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਮ ਮੂਰ੍ਤਿਰਿਯਂ ਸ਼ਿਵਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਇਹ ਮੂਰਤ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਭ੍ਯਧਿਕਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮਾਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯੇ ਹਿ ਮਾਂ ਭਸ੍ਮਨਿਰਤਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਹृਦਿ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਚਿਰਾਤ੍ ਤੇषਾਂ ਘੋਰਂ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤੋ ਨਗ੍ਨੋ ਵ੍ਰਤਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਨੰਗਾ ਰਹੇ, ਉਹ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ ਮਨਾਵੇ।
ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ ਗੁਹ੍ਯਤਮਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵੇਦਸਾਰਂ ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਵੇਦ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ।
ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਰਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨੈਰ੍ਹਿ ਸਤਤਂ ਨਿष੍ਕਾਮੈਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਸਮ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਬਹਵੋ ऽਨੇਨ ਯੋਗੇਨ ਪੂਤਾ ਮਦ੍ਭਾਵਮਾਗਤਾਃ
ਇਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਕਈ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ।
ਵੇਦਵਾਦਵਿਰੁਦ੍ਧਾਨਿ ਮਯੈਵ ਕਥਿਤਾਨਿ ਤੁ
ਮੈਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ।
ਅਸੇਵ੍ਯਮੇਤਤ੍ ਕਥਿਤਂ ਵੇਦਵਾਹ੍ਯਂ ਤਥੇਤਰਮ੍
ਜੋ ਅਮਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ।
ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੁ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੇਦਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਸਿਰਫ਼ ਸਦੀਵੀ ਵੇਦ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਚਿਰਾਦੈਸ਼੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ਼ਵਰੀ ਗਿਆਨ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਧ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਹਿ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀਓ, ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਯੋਗਪਰਾਯਣਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਵਿਚ ਲਗੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਹਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ—
ਵਿਤੇਨਿਰੇ ਬਹੂਨ੍ ਵਾਦਾਨ੍ਨਧ੍ਯਾਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨਸਂਸ਼੍ਰਯਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਕਈ ਵਾਦ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਕੋ ऽਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਭਾਵਾਨਾਂ ਹੇਤੁਰੀਸ਼੍ਵਰ ਏਵ ਚ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਹੈ।
ਆਵਿਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇਵੀ ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ਮਜਾ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਸ੍ਵਭਾਭਿਰ੍ਵਿਮਲਾਭਿਸ੍ਤੁ ਪੂਰਯਨ੍ਤੀ ਨਭਸ੍ਤਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਤ੍ ਪਰਮਸ੍ਯ ਬੀਜਮ੍
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਬੀਜ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।