ਸ਼ਾਕਪਰ੍ਣਾਸ਼ਿਨਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਸਂਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਾ ਮਰੀਚਿਪਾਃ
ਕਈ ਪੱਤੇ ਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਂਦੇ, ਕਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਕਈ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਸਨ।
ਕਾਲਂ ਨਯਨ੍ਤਿ ਤਪਸਾ ਪੂਜਯਨ੍ਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਤਪਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਚਕਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਬੋਧਾਯ ਵृषਧ੍ਵਜਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਉਲ੍ਮੁਕਵ੍ਯਗ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਤਪਿਙ੍ਗਲਲੋਚਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਮਸ਼ਾਲ ਸੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ-ਪੀਲੀ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨृਤ੍ਯਤਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰੀ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਰੌਤਿ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨੱਚਦਾ, ਕਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ।
ਮਾਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਰੂਪਂ ਦੇਵਸ੍ਤਦ੍ ਵਨਮਾਗਤਃ
ਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸਾ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਗਤਾ
ਦੇਵੀ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਭੂਮੌ ਤੋषਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਰ੍ਭਵਮ੍
ਕਈ ਹੋਰਾਂ ਨੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵਰਧਾਰਿਣੇ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਤੇ ਵਰ ਦਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਣਤਦੇਹਾਯ ਸ੍ਵਯਮਪ੍ਰਣਤਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਹ ਸਭ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਤਮਾ ਅਲੱਗ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਨृਤ੍ਯਸ਼ੀਲਾਯ ਨਮੋ ਭੈਰਵਰੂਪਿਣੇ
ਨਚਣ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ, ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਦਾਨ੍ਤਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਤਾਪਸਾਯ ਹਰਾਯ ਚ
ਸੰਯਮੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਲੇਲਿਹਾਨਾਯ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਜਿਹੜਾ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟਦਾ ਹੈ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਨਕਮਾਲਾਯ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਕਰਾਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਯੋਗਾਧਿਪਤਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਘਨਵਾਹਾਯ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣੇ ਵਹ੍ਨਿਰੇਤਸੇ
ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਦੇਵ ਯੋ ऽਸਿ ਸੋ ऽਸਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਨਕਲਿਙ੍ਗਾਯ ਵਾਰਿਲਿਙ੍ਗਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਸੋਨੇ ਦਾ ਲਿੰਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਿਰੀਟਿਨੇ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੇ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਮੁਕੁਤ ਵਾਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੀ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਮੋਹਾਤ੍ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਹਿ ਨਃ
ਜੋ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਕਰਿਆ, ਉਹ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ऽਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਸਭ ਲਈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਵੀ, ਔਖੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਨੇਨ ਕੁਰੁਤੇ ਯੋਗਮਾਯਯਾ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਹ ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਊਚੁਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਗਿਰਿਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਗਿਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖੀਏ।'
ਸ੍ਵਮੇਵ ਪਰਮਂ ਰੂਪਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ।
ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵਿਦਵਾਨ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਭृਗ੍ਵਙ੍ਗਿਰੋਵਸਿष੍ਠਾਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗਿਰਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾਥ ਯੋਗੇਨ ਪੂਜਯਾਮਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਕੀ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ?