ਨ ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਦਂ ਸਮਧਿਗਮ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਬਣ ਕੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਚਕ੍ਰੀ ਚ ਵਜ੍ਰੀ ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਚਕਰ ਤੇ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਃ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਕਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਹੈ।
ਤਮੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੀ ਰਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਅੰਧਕਾਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯੋਗੇਨ ਤੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾ ਹਿ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਮੋਹਯੇਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸ ਏਵ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ
ਉਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਕੜੀ ਹੈ।
ਏਕਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮਹਾਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰਾਣੋ ऽष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਹਰਿਃ
ਵੱਡਾ ਆਤਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਹਰੀ, ਇਕ ਸਿੰਗ ਤੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ।
ਏਕਮੂਰ੍ਤਿਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਾਰਾਯਣ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਕ ਰੂਪ, ਅਣਮਾਪ ਆਤਮਾ—ਇਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੂਯਤੇ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਧਰ੍ਮਮੋਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੇਤੇ ਯੋਗਾਮृਤਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ ਤਦ੍ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਯੋਗ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਗੀਯਤੇ ਵੈਦਿਕੈਰਜਃ
ਅਣਪਛਾਤੀ ਮੂਲ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ, ਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਜਨਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਜਸ੍ਯ ਨਾਭੌ ਤਦ੍ ਬੀਜਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਯੇष ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਜਨਮਾ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਬੀਜ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਪਾਂ ਗਰ੍ਭਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵੱਡਾ ਪੁਰਖ, ਸੰਸਾਰ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਣਨ।
ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਭੂਤਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹਰਾ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਰੋਤਿ ਵਿਕਰੋਤਿ ਚ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਤੇ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵੇਦਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੋਗਮਾਯਾਤਨੁਰ੍ਮਮ
ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਦ ਦਿੱਤੇ—ਇਹ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਮੇਵ ਮੁਕ੍ਤਯੇ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਤ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵਮ੍
ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਵ ਵਿਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਸੁਦੁਃ ਖਿਤਾਃ
ਦੇਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਰੇਸ਼ਾਨ ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰਣੈषਿਣਾਮ੍
ਆਖੋ, ਅਮਰਾਂ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੁਸੀਂ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੋ।
ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਾਨੁਕृਤੀਸ਼ਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲਿੰਗ ਬਣਾਇਆ।
ਵੈਦਿਕੈਰੇਵ ਨਿਯਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਵੈਦਿਕ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਪਃ ਪਰਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਅ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਥ
ਸਭ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਜ੍ਞਾਨਮਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਨਸੋ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਜਾਨਨ੍ਤਃ ਪਰਂ ਦੇਵਂ ਵੀਤਰਾਗਾ ਵਿਮਤ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ।
ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇषੁ ਪੁਲਿਨੇषੁ ਸ਼ੁਭੇषੁ ਚ
ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਸੁੰਨੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਦਭ੍ਰਾਵਕਾਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਙ੍ਗੁष੍ਠਾਗ੍ਰਵਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਕਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।