ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੈਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਏ।
ਪ੍ਰਭਾਸਹਸ੍ਰਕਲਿਲੇ ਜ੍ਞਾਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਦਿਸਂਯੁਤੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਾਨਣ ਵਿਚ, ਗਿਆਨ, ਰਾਜ ਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਛਨ੍ਦੋਮਯਮਜਂ ਪਰਮ੍
ਚਾਰ ਮੁਖ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਅਜਨਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ਧਰਣੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੋषਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਿਮਾਗਮਨਕਾਰਣਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਜ੍ਞਾਪਯਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਨਗ੍ਨ ਏਵ ਹਿ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਕਨ੍ਯਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਦੂषਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਕਾਨ੍
ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਡਿਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਅੰਗ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਪਾਤਾਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ ਘੋਰਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਭਯਙ੍ਕਰਾਃ
ਡਰਾਉਣੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਗਏ।
ਭਵਨ੍ਤਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਵਯਮਚ੍ਯੁਤ
ਹੇ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲਏ ਹਾਂ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹੇਣ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਤਦਸ੍ਮਾਨਨੁਪਾਲਯ
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਬਚਾਓ।
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਙ੍ਕਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਧਿਗ੍ਬਲਂ ਧਿਕ੍ ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾ ਮਿਥ੍ਯੈਵ ਭਵਤਾਮਿਹ
ਤਾਕਤ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹਨ।
ਉਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵृਥਾਚਾਰੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰਿਹ ਮੋਹਿਤੈਃ
ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ, ਵਿਅਰਥ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯਮੇਵ ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਹਾਏ, ਉਸਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਨਿਧਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਹਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਹਾਏ, ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਾਸਾਦ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਨਿਧਿਂ ਹਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਹਾਏ, ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਖਜ਼ਾਨਾ ਪਾ ਕੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦੇਵੋਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਧਾਨਂ ਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤੈਃ
ਉਹੀ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਧਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ ਹਾ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਵृਥਾਕृਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਖਜ਼ਾਨਾ ਪਾ ਕੇ ਵੀ, ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਅਰਥ ਕਰਤੂਤ ਕੀਤੀ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਪਦਂ ਸਮਧਿਗਮ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ।
ਸਂਹਰਤ੍ਯੇष ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਭਗਵਾਨ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਬਣ ਕੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਚਕ੍ਰੀ ਚ ਵਜ੍ਰੀ ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਚਕਰ ਤੇ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਾਲੋ ਧਰ੍ਮਕੇਤੁਃ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਕਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਝੰਡਾ ਹੈ।
ਤਮੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੀ ਰਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਅੰਧਕਾਰ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋਸ਼ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯੋਗੇਨ ਤੁ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਾ ਹਿ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਮੋਹਯੇਤ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਸ ਏਵ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ
ਉਹੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਕੜੀ ਹੈ।
ਏਕਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਮਹਾਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰਾਣੋ ऽष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਹਰਿਃ
ਵੱਡਾ ਆਤਮਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਹਰੀ, ਇਕ ਸਿੰਗ ਤੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ।
ਏਕਮੂਰ੍ਤਿਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਾਰਾਯਣ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਕ ਰੂਪ, ਅਣਮਾਪ ਆਤਮਾ—ਇਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।