ਪ੍ਰਾਣਾਨਿਹ ਨਰਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਭੂਯੋ ਜਨ੍ਮ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਇਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਤੇ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਜਪਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮਃ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਧਿਆਨ, ਜਪ ਅਤੇ ਨਿਯਮ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਟੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੇਵਦਾਰੁਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਦੇਵਦਾਰ ਦਾ ਜੰਗਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾ ਗਙ੍ਗਾਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍ ਸੂਤ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭਟਕਾਇਆ।
ਸਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾ ਮੁਨਯਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੇਰੁਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਤਪ ਕਰੀ।
ਯਜਨ੍ਤਿ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਤਪਨ੍ਤਿ ਚ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਖ੍ਯਾਪਯਨ੍ ਸ ਮਹਾਦੋषਂ ਯਯੌ ਦਾਰੁਵਨਂ ਹਰਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਹਰਾ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਯਯੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਵਿਜ੍ਞਾਨਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਸਮਝ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।
ਲੀਲਾਲਸੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੀਨਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਟਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਗਾਮਨੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਾ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪਹਿਨ ਕੇ।
ਦਧਾਨੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛਤਿ ਸਸ੍ਮਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਗੁਣ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਵੇषਂ ਵਿष੍ਣੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਸੋ ऽਨੁਗਚ੍ਛਤਿ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਰਣਨ੍ਨੁਪੁਰਕਦ੍ਵਯਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਜੁੜੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ।
ਉਦਾਰਹਂਸਚਲਨਂ ਵਿਲਾਸਿ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉੱਚੀ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਚਾਲ, ਖੇਡਦਾਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੀ।
ਚਚਾਰ ਹਰਿਣਾ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਯਨ੍ ਜਗਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ ਭਿਖ ਮੰਗੀ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਮਨ੍ਵਯੁਃ
ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੀਆਂ।
ਸਹੈਵ ਤੇਨ ਕਾਮਾਰ੍ਤਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿਹਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ, ਖੇਡਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ।
ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਨ੍ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਸਭ ਹੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਥਾਲਿਙ੍ਗਨਮਾਚਰਨ੍ਤਿ
ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਲਵਕੜੀਆਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭ੍ਰੂਭਙ੍ਗਮਨ੍ਯੇ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਤੇਨ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਭੌਂਹਾਂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਇधर-ਉਧਰ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਮਾਯਾਨੁਭੂਯਨ੍ਤ ਇਤਿਵ ਸਮ੍ਯਕ੍
ਉਹ ਮਾਇਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋਵੇ।
ਯਥੈਕਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਹ ਦੇਵਦੇਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਤਦੀਸ਼ਵृਤ੍ਤਾਮृਤਮਾਦਿਦੇਵਃ
ਉਹ ਆਦਿ-ਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ ਅਮਰ ਹੈ,
ਮੋਹਯਨ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕੋਪਂ ਸਂਦਧਿਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਰੋਸ ਉਤਾਰਿਆ।
ਸ਼ੇषੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤੇ।
ਯਥਾਦਿਤ੍ਯਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਤਾਰਕਾ ਨਭਸਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਕੋ ਭਵਾਨਿਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਿਮੋਹਿਤਾਃ
ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਸਨ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?'
ਇਦਾਨੀਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦੇਸ਼ੇ ਭਵਦ੍ਭਿਰਿਹ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਹੁਣ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਰਹੋ, ਹੇ ਨੇਕ ਲੋਕੋ।